Σκόρπιες σκέψεις καλοκαιριού

Άνοιξε ο καιρός, αποκαλύπτεται πάλι η άλλη Ελλάδα, εκείνη που βασίζεται περισσότερο στο καλοκαίρι και όχι στους ανθρώπους. Ένα από τα καλύτερα κομμάτια γης και θάλασσας του πλανήτη αυτή την εποχή είναι εδώ· κι εμείς είμαστε οι τυχεροί. Αν δεν είχαμε πέντε μήνες το χρόνο αυτόν τον καιρό, νομίζω πως δεν θα υπήρχαμε. Οι μισοί στο χώμα και οι άλλοι στο ψυχιατρείο.

 

Το χειμώνα τα τοπία μας είναι οι άνθρωποι κι εκεί δεν τα πάμε πολύ καλά. Στενός ο ορίζοντας και όλοι κυκλοφορούμε σαν εντομολόγοι με έναν μεγεθυντικό φακό που τον στρέφουμε στα ελαττώματα των άλλων. Όλοι λειψοί, περιφερόμενες ατελείς υπάρξεις, μονίμως καχύποπτοι, διαρκώς αμυνόμενοι, διαρκώς επιτιθέμενοι, νύχια, γλώσσα, ειρωνεία, κριτική και δυσπιστία σε ένα μάγμα, ένα τηγμένο πέτρωμα χωρίς νερό, χωρίς δάκρυα. Λένε πως το περιβάλλον διαμορφώνει τους ανθρώπους. Τουλάχιστον τη μαγιά τής ψυχοσύνθεσής τους. Τα υπόλοιπα τα συμπληρώνει η παιδεία, η κοινωνία, η συνύπαρξη. Continue reading «Σκόρπιες σκέψεις καλοκαιριού»

Advertisements