Παιχνίδια με το χρόνο !

Άφησα στην άκρη το διψήφιο αριθμό από το άδεια μπουκάλια μπύρας… Άφησα  στην άκρη και τον εγωισμό μου…. «Θα  την πάρω τηλέφωνο»  είπα από μέσα μου. Αλλά αμέσως άλλαξα γνώμη. Καλύτερα να της  στείλω sms .

Πήρα το κινητό μου και της έγραψα κάτι για το χρόνο… Κάτι ανώδυνο για μένα , επώδυνο (ίσως) για εκείνη. Δεν είχα πολλές απαιτήσεις για να μου απαντήσει. Μου απάντησε :

Οι άνθρωποι είναι παιχνίδια των συνθηκών, όταν νομίζουν ότι αυτές είναι παιχνίδια δικά τους.

Πολλές ερωτήσεις σχηματίστηκαν μέσα μου. Για τα σκοτάδια του χρόνου. Συνέλαβα τον εαυτό μου να ρωτάει : ζω το «τώρα»  ενώ το χθες είναι παρόν ? ζω το «τώρα» με την ελπίδα ότι στο αύριο θα είναι το χθες? Τελικά ποιος  «έκανε παιχνίδι» ?

Μπλόκαρα!

Γόρδιος δεσμός οι σκέψεις μου.  Είπα να της διακόψω. Να της διακόψω με ένα τηλεφώνημα.  Πήρα τηλέφωνο ένα πρόσωπο και … δύο ονόματα. Την Δέσμαρη!!! Από το Δέσποινα και Μαρία.  (Ποτέ δεν μου άρεσαν αυτά τα διπλά ονόματα…. αλλά είχε και άλλα  υπέροχα διπλά η Δέσμαρη… το ωραιότερο στήθος).    Το τηλεφώνημα αυτό ήταν  και το τελευταίο προς τη Δέσμαρη…..

_______________________________

Την Δέσμαρη την γνώρισα  στο facebook .  Δεν το λέω για να διεκδικήσω πρωτοτυπία … η πρωτοτυπία είναι στο γιατί την γνώρισα.  Την γνώρισα από ανάγκη!!!  Μην πάει το μυαλό σου , αγαπητέ αναγνώστη σε βιολογικές ανάγκες…

Η Δέσμαρη γεννήθηκε ακριβώς την ημερομηνία που πέθανε ο πατέρας μου !!!!

16-03-1986 !!!

Είχαμε δύο κοινούς  φίλους με τη Δέσμαρη και…μόλις είδα εντελώς τυχαία  την ημερομηνία  γέννησης της ταράχτηκα!!!  Ξέρεις έχω λίγο ανάγκη  το παραμύθι  μου …. το μεταφυσικό …

Της έστειλα αμέσως αίτημα φιλίας..

Το απέρριψε !!!

Θύμωσα! Της έστειλα και πάλι αίτημα φιλίας…αλλά αυτή τη φορά το δέχτηκε … την έπεισαν τα λογάκια μου.

Το πρώτο της μήνυμα στο facebook : «Ο χρόνος τα βρίσκει όλα»

Τελικά γίναμε φίλοι στο facebook. Τα λέγαμε  τακτικά. Μ’ άρεσε να μιλώ μαζί της. Παρόλα τη μελαγχολία της , παρόλα το «κλείσιμο» της , παρόλα το ζόρικο ύψος της … μ’ άρεσε. Οι ατάκες που πετούσε ήταν μοναδικές.

Πριν από μερικές μέρες μιλούσαμε  δια μέσου facebook. Γενική συζήτηση… Για το χρόνο , για τα σκοτάδια … Αλλά η Δέσμαρη επιλέγει να με εκτελέσει «εν ψυχρώ».

Η ατάκα της μοναδική : « θέλεις να με πηδήξεις?».  Το σοκ μεγάλο .  Πρώτη σκέψη  μου ήταν ότι το facebook κόλλησε και… μου στέλνει τις επιθυμίες μου !!!!

Το σοκ το πέρασα γρήγορα… απάντησα άμεσα …. «ΟΧΙ»

Την σόκαρε η απάντησή μου. Γιατί … ποιος άντρας θα έλεγε «όχι» σε μια τόσο ωραία γυναίκα.

Προσπάθησα να της εξηγήσω… Να της πω ότι έχω μια σοβαρή υποχρέωση… Να της πω ότι έχω μια σχέση και έχω ορκιστεί να λέω πάντα αλήθεια!!! Οπότε… «αγαπητή Δέσμαρη αν σε πηδήξω θα πρέπει να λογοδοτήσω στη σχέση μου !!!»

Η απάντησή της αφοπλιστική «ασφαλώς και θα της το πεις…γιατί θα είναι κάτι μοναδικό!!!!»

Με ξενέρωσε η σιγουριά της !

Της είπα «καληνύχτα»  και την έκανα από το facebook.  Η βραδιά κύλησε ανώδυνα.

Το πρωί όμως… δεν ήταν ανώδυνο…

Πρωινό μήνυμα στο κινητό μου : « Γρηγόρη είμαι Μυτιλήνη. Στο ξενοδοχείο “Ηλιοτρόπιο”.. έλα να μου πεις καλημέρα πριν πας στη δουλειά σου»

Σοκ . απορίες και …τελικά στο ξενοδοχείο «Ηλιοτρόπιο» !!!  Στο δωμάτιο 328 !!!

Με περίμενε ξαπλωμένη με μια φόρμα και …με ένα σιθρού  μπλουζάκι!!! Τελικά η Δέσμαρη είναι πολύ πιο ωραία απ ότι δείχνουν η φώτο !!!   Θεά !!! Το τέλειο στήθος της… ήταν μεγάλος πειρασμός. Είπα τα κλασικά : ωραία έκπληξη , τιμή μας που έχετε  έρθει Μυτιλήνη κτλ

Την φίλησα!!! Τέλειο! Τέλειο φιλί !!! Τόσο πάθος που το βρήκε…σκεφτόμουν….

Αλλά σταμάτησα… Δεν ξέρω γιατί αλλά σαν να φοβήθηκα τον όρκο μου. . . να λέω πάντα αλήθεια στη σχέση  μου…

Οπότε αν προχωρούσα ή θα παραβίαζα τον όρκο μου ή θα έλεγα την αλήθεια και…ο θεός βοηθός…

Γύρισε με κοίταξε και με ρώτησε:  «Πες μου τώρα ΣΟΒΑΡΑ γιατί ένα άντρας δεν πηδάει μια ωραία γυναίκα….ας πούμε ότι είμαι ωραία…για να μην με πάρεις για ψώνιο»

Της εξήγησα.  «Έχω κάτι άλλο όπως ξέρεις…. στο οποίο έχω υποχρεώσει-όρκο- να λέω πάντα αλήθεια…. οπότε αν κάνω κάτι μαζί σου …αυτό το ακυρώνω»

Τότε άρχισαν τα παιχνίδια της Δέσμαρης με το χρόνο. . .

Μου είπε  :  « ας υποθέσουμε ότι σήμερα έχω γενέθλια και ..ήμασταν κάποτε εραστές….χωρίσαμε με πληγές και …  στείλε μου  μήνυμα όπως αυτά που μου έγραφες στο facebook… θέλω να παίξουμε διάφορους ρόλους να σε μάθω καλύτερα»

«Σταμάτα τα παιχνίδια» της είπα.

Στην επίθεση η Δεσμαρη:  « Το μεσημέρι φεύγω!!!     Ή μένεις εδώ τώρα και ότι γίνει ή …φύγε και άντε γαμήσου ! »

Με τρόμαξε!!! Τόσο αποφασισμένη ήταν… Γυρνά , έρχεται επάνω μου . Με φιλά και πάλι !!!

«Λοιπόν άκουσε με» μου είπε χαμηλόφωνα στο αυτί …  «όλα  γίνονται… και θα με πηδήξεις και…θα πεις την αλήθεια»

Την έσπρωξα στο κρεβατι!!!

«Πας να με τρελάνεις?» φώναξα!!!

Το γλυκό ύφος της Δέσμαρη πήγε περίπατο…

Μου έριξε ένα χαστούκι… για πλάκα ..όπως είπε και…έδωσε τη λύση

«Εσύ δεν μου έλεγες  ότι η σύντροφός σου διαβάζει το blog σου το «Λαβυρινθο»?  Ε….τότε πήδα με …γράψε την ιστορία μας στο Λαβύρινθο και είσαι καλυμμένος»

Αισχρή η σκέψη της !!!!

Μα μου άρεσε! Και η σκέψη της και η Δέσμαρη!  Τελικά η επιθυμία της , η επιθυμία μου έγινε πράξη….

Και ήταν τέλεια!!!!

Με αποχαιρέτησε λέγοντας «Ο χρόνος είναι η μορφή της αιωνιότητας… ζήσαμε στιγμή , ένα κλικ στην αιωνιότητα…βοηθήσαμε το χρόνο»

Με μάγεψε…

Με δύο ώρες  καθυστέρηση στην εργασία μου και … το μυαλό μου μόνιμα κολλημένο σε εκείνη. Απομονώθηκα πίσω από τον υπολογιστή και άρχισα να γράφω με ορισμένες παραλλαγές την ιστορία με τη Δέσμαρη!!!  Την ανάρτησα στο «Λαβύρινθο» .  Σαν εξομολογητής το Ιστολόγιο μου….

Οι μέρες πέρασαν ανώδυνα ! Δεν είχα τύψεις! Η σύντροφός μου διάβασε την ιστορία στο “Λαβύρινθο» , δεν πίστεψε ότι είναι αληθινή…

Και εγώ ένιωθα υπέροχα!!!  Η Δέσμαρη ήταν τελικά πολύ έξυπνη!!!!

Λίγες μέρες αργότερα , στο προφίλ μου στο facebook , η Δέσμαρη ανάρτησε ένα σύνδεσμο!!!  Σύνδεσμο παραπομπή στο δικό της Ιστολόγιο με την ονομασία «Γρηγόρης»!!!   Άργησα να το πάρω είδηση !!! με πρόλαβε η σύντροφός μου!

Στο «Γρηγόρη»  είχε αναρτηθεί όλη μου η ιστορία με τη Δέσμαρη , χωρίς καμία παραποίηση !!! Όλα με όλες τις λεπτομέρειες! Τόσο πολλές λεπτομέρειες ώστε να δείχνει απόλυτα αληθινή !!!  Το χειρότερο είναι ότι αποκάλυπτε το «κόλπο» της για να κρατήσω τον όρκο μου….

Την πήρα τηλέφωνο να την ρωτήσω γιατί το έκανε. Η απάντησή της αν μη τι άλλο παρουσίαζε εξαιρετικό ενδιαφέρον : «Ο χρόνος αποκαλύπτει τα πάντα στους μεταγενέστερους, είναι ένας φλύαρος που μιλάει, ακόμα κι όταν  δεν τον ρωτάς.»

Οι εξελίξεις τις επόμενες ημέρες ήταν ραγδαίες. Η σύντροφός μου με παράτησε. Δεν δέχτηκε καμία εξήγηση! Είχα οργή μέσα μου…

Δεν κατάλαβα πως βρέθηκα μέσα σε λίγες ημέρες να είμαι ζευγάρι με τη Δέσμαρη. Η οργή μου έγινε πάθος. Έδωσα όρκο και με τη Δέσμαρη! «να λέμε πάντα αλήθειες».

Την επομένη κιόλας του όρκου… ο όρκος είχε παραβιαστεί…. από έμενα …με την πρώην μου σύντροφο! Είχε γενέθλια και …οι ευχές μου κατέληξαν στο κρεβάτι της !  Μου έδωσε και συμβουλή η πρώην μου με διάθεση ειρωνική  « ξέρεις τι θα κάνεις… θα γράψεις την απιστία σου στο Ιστολόγιο με παλαιότερη ημερομηνία και…ούτε γάτα ούτε ζημιά»

Αυτό ακριβώς έγινε. Αναρτήθηκε στο «Λαβύρινθο» η εξομολόγησή μου με ημερομηνία παλαιότερη… πήγα το χρόνο πίσω…2 χρόνια….

Δυστυχώς  η Δέσμαρη ως φαν του «Λαβύρινθου» αμέσως ανακάλυψε την απάτη μου! Έγινε έξω φρενών.  «στην πουτάνα πουτανιές δεν κάνουν» , φώναζε και με το δίκιο της…

Με παράτησε κι έφυγε. Ακολούθησε σιωπή ημερών.

Εκείνο το βράδυ πρέπει να είχα καταναλώσει πολλές μπύρες. Της έστειλα sms. Της χρέωνα όλες τις ευθύνες. Εξάλλου εκείνη ήταν που με έμαθε να παίζω με το χρόνο. Να χρησιμοποιώ το χρόνο , να μπερδεύω τη φαντασία με την πραγματικότητα.

Της τηλεφώνησα. Την άκουγα θυμωμένη. Ήθελε να με εκδικηθεί. Και τα κατάφερε με μια της μόνο φράση. «Μάθε ότι δεν έχω γεννηθεί 16-03-1986… αλλά στις 20 Απριλίου»

Σοκ!

Και συνέχισε «Είχα διαβάσει την ιστορία σου στο «Λαβύρινθο» με τίτλο το «20αρι του θανάτου» και …αμέσως άλλαξα την ημερομηνία γέννησης μου  στο προφίλ ….χμ …μ αρέσει να παίζω με το χρόνο»

Δεν άντεξα ούτε να την βρίσω…

Έκλεισα το τηλέφωνο.

Λίγα λεπτά μετά  , ένα μήνυμα εμφανίστηκε στο κινητό μου

«Ο χρόνος, όταν ξοδεύεται στα χαμένα, είναι ύπαρξη, όταν χρησιμοποιείται ωφέλιμα είναι ζωή.. .»

Αποστολέας η Δέσμαρη.

Αμέσως μετά άλλο ένα μήνυμα εμφανίστηκε στο κινητό μου: «Ο χρόνος, όταν ξοδεύεται στα χαμένα, είναι ύπαρξη, όταν χρησιμοποιείται ωφέλιμα είναι ζωή…» Αποστολέας η πρώην σύντροφός μου.

Απάντησα …στον εαυτό μου με τη βοήθεια του Σωκράτη Μάλαμα:

Αρέσει σε %d bloggers: