To ούζο της μνήμης…

Να κάνεις βουτιά στο κάστρο της μνήμης , απροετοίμαστος . . .

Ονειρική κατάσταση και πλέον αναίμακτη.

Ήλιος , στα παιχνίδια της Άνοιξης. Δίπλα στη θάλασσα. Παρέα με  ούζο «Πιτσιλάδη» (αναμφίβολα το καλύτερο ούζο – παρακαλώ την κα Πιτσιλαδή να μου στείλει τα χρήματα από την γκρίζα διαφήμιση )

Στην Αχλαδερή , στον Κόλπο Καλλονής . Στο «Νόντα»

Η μάτια να κόβει σε φέτες την μνήμη.  Η Μαρία , ο Χρήστος , η  Ειρήνη , η Καλλιόπη. Πρώτα τους ανακαλύπτεις  ως γείτονες …ξανά , πάλι!!!   Mετά τα παιδικά σου χρόνια . . .

Ο χρόνος μας πέρασε όλους ένα χεράκι… το φάγαμε το γ@μis@κι από το χρόνο. Αλλά είδα και πολύ σοφία. Δεν ξέρω ποιος είναι αυτός ο Θεός που καταγράφει ζωές και αδικίες. Αλλά τον πιστεύει πολύ η Ειρήνη. Και μοιάζει να έχει δίκιο. Ως παθούσα σίγουρα κάτι περισσότερο θα ξέρει.

Το κάστρο της μνήμης να διαλύεται και οι εικόνες να ζωντανεύουν. Στα καλοκαίρια και στους χειμώνες.  Στην ομορφιά που ήταν συνοδεία με την αθωότητα. Όχι και τόση αθωότητα για να λέμε και τις αλήθειες… Είχε κάψει καρδιές τότε η πιτσιρίκα…

Gif Created on Make A Gif

Το κάστρο της μνήμης να προχωρά …και σε όσα δεν έζησα… Σε εκείνη την πυρκαγιά, στο τραγικό θάνατο ενός νέου παιδιού και στο θαύμα της Αγίας Παρασκευής.

Εικόνες που στα παιδικά χρόνια είχαν γίνει συνήθεια … χωρίς να προκύψει απορία…και τώρα εξηγούνται. Η εικόνα της Αγίας Παρασκευής και ένα καντηλάκι που ήταν πάντα αναμμένο.

Σφιχτή και ζεστή η αγκαλιά της Ειρήνης. Αληθινή συγκίνηση , αληθινή γυναίκα. Και δύναμη !!! Σε όλη της την πορεία.  Η ομορφιά των ανθρώπων! Στη δόξα μιας στιγμής , στην αγκαλιά.

Η μνήμη στήνει πάρτυ… τυχαίο πάρτυ…. Ο νονός και η νονά μου. Απρόσμενοι επισκέπτες. Γίνε και πάλι παιδί. Εντυπωσιακή νονά. Πλησιάζει τα 70 και είναι  σούπερ.  Ας πάρω κάτι από την λάμψη της για τα 70 μου.

Ο πλανόδιος πωλητής DVD και CD λειτουργεί σαν αποσυμπιεστής συναισθημάτων.

Μας δείχνει την πραμάτεια του…λέμε όχι …  και γυρνώντας μας δείχνει τη δημιουργία της κας Τζούλιας Αλεξανδράτου. . . καλύτερος του πελάτης ο υπερήλικας κύριος στο απέναντι τραπέζι. Χαράς στο κουράγιο του…

Στην επιστροφή το Β Πρόγραμμα έχει αφιέρωμα στον Απόστολο Καλδάρα. 20 χρόνια από το θάνατό του. Στις 7 Απρίλη γεννήθηκε (1922) στις 8 Απρίλη πέθανε (1990).  Με εντυπωσίασαν αυτές  οι ημερομηνίες. Τον άφησε το 1990 ο Θεός να κάνει γενέθλια… Το βρήκα πολύ ποιητικό αυτό.

Αλλά αναρωτήθηκα τι γίνεται στην περίπτωση που είχες πολλά γενέθλια … ?

Πόσες ευκαιρίες να σου χαρίσουν για να γιορτάσεις όλες τις στιγμές που είναι σαν γενέθλια?

Ευθεία γραμμή , να είναι όλα σε μια στιγμή.  Μπορείς να διαχειριστής έτσι την μνήμη σου…

Κάν’ το . Αν δεν μπορείς …. μην ανησυχείς έχει όπλα…θάλασσα , άνοιξη , ουζάκι…και ανθρώπους φίλε μου να  σε σαρώνουν τόσο δυνατά και αναίμακτα πλέον…

Ευχαριστώ !!!

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: