17 Νοέμβρη…

1_17cebd

Όσο κι αν προσπαθείς να ξεφύγεις από τις ημερομηνίες , όσα τεχνάσματα κι αν κάνεις για να μην υπάρχουν ή να μην επιστρέφουν με την αδυσώπητη εμμονή τους, όσο κι αν παίρνεις ύφος απόστασης και ψυχραιμίας  , όσο κι να παραθέτεις αδιάσειστα επιχειρήματα   εναντίον τους και ειρωνεύεσαι τις επικές  απαγγελίες μαζί με τα καμώματα των παρελθόντων «ηρώων» που εξακολουθούν να εξαργυρώνουν τα χρόνια τους για μια ελάχιστη απολαβή  , όσο κι αν λες πως πέρασε ο καιρός και πια έχεις πάρεις τις αποστάσεις σου (ασφαλείας ; ) όσο κι έχεις οχυρώσει τα συναισθήματα σου απέναντι στις γλυκερές νοσταλγίες , οι παγίδες είναι καλά στημένες στο χρόνο. Και δεν μπορείς να τους ξεφύγεις. Κι ίσως , εν τέλει , δεν θέλεις. Γιατί εκτός από τον απροσδιόριστο πόνο- ένα βαθύ αίσθημα , από εκείνα που λες καλά είμαι άμα σε ρωτήσουν κι όμως δεν είσαι  , σχεδόν χωρίς να το ξέρεις – υπάρχει κι ακόμη μια απροσδιόριστη χαρά. Είναι γιατί όταν καλέσανε την κλάση σου τα γεγονότα εσύ δεν έλειπες. (Είχες να πεις πως ήσουνα κι «εσύ στον πόλεμο τοξότης» – κι όχι τόσα να πεις όσο να ξέρεις). Κι ακόμα , όταν μετά καλούσανε στο ταμείο για την είσπραξη δεν πήγες. Κι ότι , τόσο καιρό φύλαξες τη μνήμη μέσα σου ακέραια , σαν ψυχή.

2-17cebd

Είναι επίσης γιατί πολλές φορές το σκέφτηκες και το ευχήθηκες επίμονο, να μην σε αξίωνε η τύχη σου (ένα θεός εν πάση περιπτώσει ) να ζήσεις μέσα σ αυτά τα μακελειά  , την αγωνία και τον κατακλυσμό των γεγονότων που κατατάσσονται στην ιστορία , και που σε τσάκιζε η έγνοια τους. Παρακάλεσες να μην ήσουν κι εσύ ένα πρόσωπο του δράματος , ώστε να γνωρίζεις τις Ερινύες , τη μήνη των θεών και την αγωνία του τοξότη δίπλα σου και προ παντός τη δική σου αγωνία για τη μοίρα θεών και ανθρώπων.

Είναι γιατί πολλές φορές είπες το «απελθέτω απ’ εμου «  και νοστάλγησες μια ήρεμη γωνιά δίπλα στη θάλασσα , με ένα τίποτα να χωνεύσεις την αύρα του μεσημεριού , και με ένα άλλο τίποτα να χωνεύεις τα χρόνια σου , χωρίς το βάρος της ευθύνης. Και είναι γιατί ύστερα ξαναγυρίζεις μετά την πολυήμερη άδεια στα μετόπισθεν , δίπλα και πάλι στον τοξότη ως σύντροφος στην ιστορία του , όχι να διατάξεις τη ροή της , αλλά να συμμεριστείς το πάθος της.

Κι έτσι είναι καλύτερα όταν έρχονται οι ημερομηνίες που λέγαμε να μην τις αποφεύγεις. Πάντα χρειάζεται να κάνεις τους λογαριασμούς.  Κυρίως για αύριο .

«Μνησιπήμων πόνος»

Θανάσης Σκαμνάκης  – από το «Πριν»  16-11-2008

___________________________

4

3

________________________

01. Ο δρόμος – Μάνος Λοΐζος

02. Όταν σφίγγουν το χέρι – Μίκης Θεοδωράκης , Γ. Μπιθικώτσης

03. Οι πρώτοι νεκροί – Μίκης Θεοδωράκης – M. Φαραντούρη

04. Ο μέρμηγκας – Μάνος Λοΐζος

05. Επιφάνεια – Διαβάζει ο Γ .Σεφέρης

06. Κράτησα τη ζωή μου – Μίκης Θεοδωράκης , Γ. Μπιθικώτσης

07. Μην ξεχνάς τον Ωρωπό – Μίκης Θεοδωράκης – Χορωδία

08. Το γελαστό παιδί – Μαρία Φαραντούρη

09. Ο στρατιώτης – Β. Παπακωνσταντίνου

10. Παλικάρι στα Σφακιά – Ν. Ξυλούρης

11. Τσε –Μάνος Λοΐζος

12. Φίλοι και αδέλφια – Ν. Ξυλούρης (από το «Μεγάλο μας τσίρκο»)

13. Αγρίμια κ αγριμάκια μου – Ν.Ξυλούρης

14. Στην συγκέντρωση της ΕΦΕΕ – Δ.Σαββόπουλος

15. Ποιος τη ζωή μου – Μαρία Φαραντούρη

16. Ένα το χελιδόνι – Γρηγόρης Μπιθικώτσης

17. Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ – Γρηγόρης Μπιθικώτσης

18. Ο ξεριζωμός – απόσπασμα από το θεατρικό «Μεγάλο μας τσίρκο» Καρέζη-Καζάκος-Ξυλούρης

19. Θα σημάνουν οι καμπάνες – Γρηγόρης Μπιθικώτσης

20. Πότε θα κάμει ξαστεριά- Νίκος Ξυλούρης

21. Νοέμβρης -17 χρόνια μετά – Διονύσης Τσακνής- Γιώργος Νταλάρας

22. Ηχητικο ντοκουμέντο από το ραδιοφωνικό σταθμό του Πολυτεχείου

 

Σύνδεσμος Download:

http://rapidshare.com/files/164253593/17__925_-polytexneio.rar.html

Ο κωδικός αποσυμπίεσης ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΖΗΤΉΣΕΤΕ  ΝΑ  ΣΑΣ ΑΠΟΣΤΑΛΕΙ  ΜΕ ΜΗΝΥΜΑ  ΣΤΟ FACEBOOK ΣΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΗΣ      «ΤΣΟΥΚΝΙΔΑΣ   » ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΦΙΛΙΑΣ :

http://www.facebook.com/tsouknida

4_17cebd

8 thoughts on “17 Νοέμβρη…

  1. Αχ Γρηγόρη …
    Το μυαλό του ανθρώπου τελικά , ΔΕΝ είναι απόρθητο … όπως πιστεύουμε .
    Πάντα κάποιος άλλος θα βρίσκεται εκεί μέσα , να μας … «διαβάζει».
    Διαβάζεις το μυαλό μου Γρηγόρη και σπας τις αντιστάσεις μου στην συγκίνηση …
    Ορίστε , τί κατάλαβες τώρα ; Κρατιέμαι απ’ το πρωί να μην κλάψω …. και ήδη είμαι δακρυσμένη .
    Την αγάπη μου .

  2. Μπράβο ρε παιδί μου. Πώς μπορεί να ξεχαστεί -τουλάχιστον εδώ μέσα- αυτό που οι άλλοι το θυμούνται μια μέρα;

    Την καλησπέρα μου.

    vloutis.wordpress.com
    vloutis.blogspot.com

  3. Και τα δυο απο http://el.wikipedia.org

    Καλτεζάς σκοτώθηκε κατά την διάρκεια διαδηλώσεων στην επέτειο εξέγερσης του Πολυτεχνείου το 1985 (δηλαδή επί ΠΑΣΟΚ)

    ΚΟΥΜΗΣ – ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ. Οταν στις 16 Νοεμβρίου 1980 η αριστερή μειοψηφία της ΕΦΕΕ (σχόλιο Καναλιώτη Αυτή που έκανε τις καταλήψεις του 1989 δλδ ανεξάρτητες κινήσεις φοιτητών, ΠΠΣΠ του ΚΚΕ (μ-λ), Β’ Πανελλαδική, ΑΑΣΠΕ του ΕΚΚΕ και άλλοι αριστεριστές) επιχείρησε να σπάσει την κυβερνητική απαγόρευση για πορεία μέχρι την αμερικανική πρεσβεία, τα ΜΑΤ μετέτρεψαν το κέντρο της Αθήνας σε πραγματικό σφαγείο. Από τα γκλόμπς σκοτώθηκαν η 21χρονη εργάτρια Σταματίνα Κανελλοπούλου κι ο 26χρονος φοιτητής της Νομικής Ιάκωβος Κουμής. Η κυβέρνηση περιορίστηκε να εκφράσει την οργή της για τις «οργανωμένες ομάδες αναρχικών και εξτρεμιστικών στοιχείων» που «αμαύρωσαν τη μεγάλη λαϊκή επέτειο και προκάλεσαν βάναυσα τα δημοκρατικά και ειρηνικά αισθήματα του συνόλου του ελληνικού λαού», διευκρινίζοντας απλώς ότι «για τις συνθήκες υπό τις οποίες σημειώθηκε ο θάνατος νεαρής εργάτριας διετάχθησαν διοικητικές ανακρίσεις». Εξίσου διακριτικός απέναντι στην αστυνομική βία υπήρξε ο Ανδρέας Παπανδρέου, ενώ το σύνολο των ΜΜΕ έσπευσε να ρίξει την ευθύνη της σφαγής στους (μη κατονομαζόμενους) «2.000 προβοκάτορες». (σχόλιο Καναλιώτη Οι καταλήψεις του 1989 ενάντια στον Ν 815 και αυτές οι δυο δολοφονίες τελείωσαν και την παντοκρατορία Καραμανλή)

  4. @καναλιώτης
    τα ονοματα ΚΟΥΜΗΣ-ΚΑΝΕΛΟΠΟΥΛΟΥ-ΚΑΛΤΕΖΑΣ αν και δεν σκοτώθηκαν την ημέρα του Πολυτεχείου αναφέρονται για συμβολικούς λόγους. Η «χουντα» και ο αγώνας παραμένουν.

  5. @vloutis
    η μνήμη είναι το πρώτο βήμα προς την πραγματική αλλαγή
    @Αnna-Silia
    Αγαπητή Άννα είναι υπέροχο να υπάρχουν άνθρωποι σαν κι εσένα που ακόμη δακρύζουν με αξίες και ιδανικά…

  6. Το Πολυτεχνειο αποτελει οροσημο για την ιστορια αυτου του τοπου.
    Στην επαναληψη του ριγουμε και στην θυμηση του νιωθουμε συγκλονισμο…

  7. Το Πολυτεχνειο αποτελει οροσημο για την ιστορια αυτου του τοπου.
    Στην επαναληψη του ριγουμε και στην θυμηση του νιωθουμε συγκλονισμο…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: