Κουβαλώ…

Εδώ και χρόνια πιστεύω ότι κουβαλάμε για πάντα μέσα μας όλους τους ανθρώπους που γνωρίζουμε. Και τους κουβαλάμε είτε συνειδητά είτε υποσυνείδητα.
Βέβαια κάποιους τους κουβαλάμε σαν «βαρίδια» αλλά διαφορετικά δεν γίνεται. Δεν υπάρχει (ακόμη) το μαγικό πλήκτρο “delete” της μνήμης. Και ίσως καλύτερα που δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα….ακόμη και τα «βαρίδια» μας καθορίζουν και μας ωριμάζουν.

Το θετικό είναι ότι όλα όσα κουβαλάς μπορούν σε μια δεδομένη στιγμή να σου αποδειχτούν χρήσιμα. Χρήσιμα σε επίπεδο πρακτικό αλλά και χρήσιμα διότι σου έχουν χαρίσει την πείρα.

Αρκεί να μην το παρακάνεις. Διότι τότε το φορτίο θα είναι ασήκωτο. Και που να τρέχεις με προβλήματα μέσης στους γιατρούς.

Οπότε ένα στοίχημα-ευχή είναι να κουβαλάς το «ωφέλιμο φορτίο» των ανθρώπων.
Θέλει τέχνη , θέλει ικανότητα.

Στους δρόμους της πόλης άραγε ποια είναι τα χρήσιμα υλικά που αξίζουν το «κουβάλημα»? Δρόμοι που πρώτη φορά περπάτησες με αγαπημένους ανθρώπους , αγαπημένες βιτρίνες και ήχοι από πλανόδιους μουσικούς , ριπές του αέρα και κρύο , πολύχρωμο πλήθος.

Και μετά είναι οι πιο προσωπικοί δρόμοι. Οι δρόμοι καρδιάς και μυαλού , ψυχής και ..αισθήσεων. Αυτό κι αν είναι «ωφέλιμο βαρύ φορτίο»

Το σίγουρο είναι ότι όταν βολτάρουμε στου δρόμους (γενικά) κουβαλάμε τόσα πολλά… άχρηστα και χρήσιμα. Μα κοίτα να κάνεις που και που καμία εκκαθάριση διότι το φορτίο θα γίνει δυσβάσταχτο. Και η εκκαθάριση δεν έχει σχέση με το «πέταγμα στα σκουπίδια». Είναι κάτι σαν να διώχνεις φορτία μιλώντας σε ανθρώπους δικούς σου , σαν να κάνεις μια καλύτερη τακτοποίηση. Γι’ αυτό μην μπερδέψεις τη λέξη «εκκαθάριση» με το «πέταγμα στα σκουπίδια» .
Όπως θα ξέρεις είμαι οπαδός της θεωρίας «μην πετάξεις τίποτα». Και ποτέ δεν θα έλεγα πέτα κάτι που πιο πριν το χρειαζόσουν.

Πολλές φορές είχα την ευκαιρία με ανθρώπους δικούς μου να λύσω την απορία «Τι κουβαλάνε οι άνθρωποι?». Πολλές φορές η απάντηση ήταν προβλέψιμη…μα υπήρχαν μερικές εξαιρέσεις που η απάντηση ήταν ένα ευχάριστο σοκ. Ευχάριστο όχι με την έννοια του «καλού» αλλά με την ερμηνεία του απρόβλεπτου…. Και τότε είδα την άλλη διάσταση αυτών των ανθρώπων , μοιράσθηκα μαζί τους το φορτίο (εφόσον το επιθυμήσουν) και αντί να είναι βάρος έγινε φτερά….

 sea_cave.jpg

Advertisements

One thought on “Κουβαλώ…

  1. Και η χαρά ένα φορτίο είναι (κατά μία έννοια)….
    Αν δοκιμάσεις να την …. μοιραστείς με άλλους ανθρώπους , αυτό πια , είναι κάτι μαγικό …. ακραία όμορφο ….. Υπέροχο .
    Καλή σου μέρα Γρηγόρη .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: