Το ροζ φόρεμα

Κάποτε ένα μικρό κορίτσι καθόταν μόνο του στο πάρκο.
Όλοι το προσπερνούσαν και κανείς δεν σταματούσε να δει γιατί έμοιαζε να
είναι τόσο θλιμμένο.
Ντυμένο με ένα φθαρμένο ροζ φορεματάκι, ξυπόλυτο και βρώμικο,
το κορίτσι απλά καθόταν εκεί και παρακολουθούσε τους ανθρώπους που
περνούσαν.

Ποτέ δεν δοκίμασε να τους μιλήσει. Ποτέ δεν πρόφερε μία λέξη.

Πολλοί άνθρωποι πέρασαν μπροστά της αλλά κανένας δεν σταμάτησε.

Την επόμενη μέρα η περιέργειά μου με οδήγησε πίσω στο πάρκο. Ήθελα να δω αν
το μικρό κορίτσι θα ήταν ακόμα εκεί.

Και ναι, ήταν εκεί, στην ίδια ακριβώς θέση όπου ήταν και την προηγούμενη
μέρα και με το ίδιο λυπημένο βλέμμα.

Σήμερα όμως θα έκανα το βήμα, θα πλησίαζα το μικρό κορίτσι. Εξάλλου ένα
πάρκο γεμάτο κόσμο δεν είναι το κατάλληλο μέρος για να παίζει ένα μικρό
παιδί ολομόναχο.

Καθώς πλησίαζα μπορούσα να δω την πλάτη του κοριτσιού. Είχε ένα περίεργο
σχήμα. Σκέφτηκα ότι αυτός ήταν ίσως ο λόγος, που οι άνθρωποι την
προσπερνούσαν χωρίς να κάνουν καμία προσπάθεια να της μιλήσουν.

Καθώς πλησίασα, το μικρό κορίτσι χαμήλωσε ελαφρά τα μάτια για να αποφύγει
το εξεταστικό βλέμμα μου. Μπορούσα τώρα να διακρίνω πιο καθαρά το σχήμα της
πλάτης της. Είχε κάτι περίεργο, που έμοιαζε σαν μια παράξενη καμπούρα….

Της χαμογέλασα για να της δείξω ότι όλα ήταν εντάξει. Ήμουν εκεί για να την
βοηθήσω, για να μιλήσουμε.

Έκατσα κάτω δίπλα της και την χαιρέτησα με ένα ‘γειά’.
Το μικρό κορίτσι έδειξε να ξαφνιάζεται και αφού με κοίταξε έντονα στα μάτια για λίγο απάντησε ‘γειά’.

Της χαμογέλασα και μου χαμογέλασε κι αυτή ντροπαλά .

Αρχίσαμε να μιλάμε και συνεχίσαμε μέχρι που σουρούπωσε και το πάρκο άδειασε
από κόσμο.

Την ρώτησα γιατί ήταν τόσο θλιμμένη.

Το μικρό κορίτσι με κοίταξε με το λυπημένο μουτράκι του και απάντησε

‘ γιατί είμαι διαφορετική’.

‘Αυτό είναι αλήθεια’ είπα εγώ χαμογελώντας.

‘Το ξέρω’ είπε το μικρό κορίτσι και φάνηκε να μελαγχολεί περισσότερο.

‘Μικρή μου’ της είπα, μου θυμίζεις έναν γλυκό και αθώο άγγελο’. Με κοίταξε
και χαμογέλασε, μετά σηκώθηκε αργά και είπε ‘αλήθεια το λες?’

‘Ναι, είσαι σαν ένας μικρός φύλακας άγγελος που στάλθηκε να φυλάει τους
ανθρώπους που περνούν’.

Έκανε με το κεφάλι της ένα καταφατικό νεύμα και χαμογέλασε πάλι.

Καθώς έκανε αυτό, άνοιξε την πλάτη του ροζ της φορέματος και από μέσα
βγήκαν και απλώθηκαν δύο λευκά φτερά, ‘ναι είπε, αυτό είμαι, είμαι ο δικός σου
φύλακας άγγελος’.

Έμεινα άφωνος, σίγουρος πως όλα αυτά ήταν παιγνίδια της φαντασίας μου.

Τότε το κορίτσι είπε ‘ Για μια φορά σκέφτηκες κάποιον άλλο εκτός από τον
εαυτό σου . Η αποστολή μου εδώ ολοκληρώθηκε’.

Σηκώθηκα τότε όρθιος και είπα ‘ Περίμενε, γιατί κανείς δεν σταμάτησε να
βοηθήσει έναν άγγελο ?

Με κοίταξε, χαμογέλασε και είπε ‘Είσαι ο μόνος που μπορούσε να με δει’ και
μετά εξαφανίστηκε….

dress.jpg

(η ιστορία στάλθηκε από φίλη του blog… χωρίς να διεκδικεί και η ίδια τα πνευματικά δικαιώματα- εκτός από μερικές παραλλαγές που έκανε για να φέρει την ιστορία στα μέτρα της)

3 thoughts on “Το ροζ φόρεμα

  1. Είσαι τυχερός … που τον αναγνώρισες και στάθηκες να του μιλήσεις ….
    Όλοι έχουμε τον Αγγελο μας …. Ίσως όχι έναν μόνο … αλλά και περισσότερους .
    Τον «Φύλακα» , τον ¨Οδηγό» , τον «Σύντροφο» , τον «Υμνωδό» , τον «….Κάποτε» , τον «…Θα» , τον «Συνοδό» (και όχι μόνο της ψυχής μας).
    Όλοι έχουμε τους Αγγέλους μας … Μόνο ,που δεν τους … «αναγνωρίζουμε» συνήθως και αντ’αυτού τους χλευάζουμε , τους λοιδωρούμε , τους ξεφτελίζουμε , τους προσπερνάμε , τους βαριόμαστε , τους «σταυρώνουμε», τους θανατώνουμε και τους «ξεχνάμε»….
    Γιατί και οι Άγγελοι , πεθαίνουν Γρηγόρη . Κανείς δεν είναι αθάνατος ….
    Καμμιά φορά , πεθαίνουν και από …λύπη . Για μας .
    Πες το και στην «φίλη» , που σου το έστειλε . Πες της πως κι αυτή είναι τυχερή .

  2. Συγχαρητήρια! Έχω χάσει τα λόγια μου, δεν μπορώ να περιγράψω αυτό που νιώθω. Αυτή η ιστορία ήταν η αποκάλυψη της ημέρας, το πιο όμορφο όνειρο, η πιο ανατρεπτική εξέλιξη.
    Δεν μου συμβαίνει συχνά αυτό. Μπράβο για την έμπνευση και για τη δημοσιοποίηση.

  3. Παρα πολυ ωραια ιστορια, περιγραφει ισως τους ανθρωπους που ειναι μονοι τους, αποκομμενοι απο αυτον τον κοσμο. Αναζητωντας λιγη σημασια απο τους ανθρωπους γυρω, ικανη να τους μεταμορφωσει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: