Ο σκύλος και το περιστέρι- (Διδακτίκη και αληθινή ιστορία)

Ένας ασπρόμαυρος αδέσποτος σκύλος (κάτι σαν διασταυρωμένο σκυλί Δαλματίας) με χτυπημένο το δεξί μπροστινό πόδι του περιφέρεται στους δρόμους της πόλης. Πιθανόν χτυπημένος από κάποιο αυτοκίνητο , εδώ και μήνες , έχει μάθει να περπατάει με τα τρία πόδια του και το τέταρτο πόδι να το έχει σηκωμένο. Τον βλέπεις και τον λυπάσαι. Ακόμη και φιλόζωος να μην είσαι το θέαμα σε σκοτώνει…
Μέρες τώρα βλέπω το σκυλί να περιφέρεται στο κέντρο της πόλης. Και όχι μόνο… Ο σκύλος έχει αναπτύξει μια παράξενη κοινωνικότητα. Την αράζει στα καφέ της πόλης, κάτω από τα τραπεζάκια. Τώρα μάλιστα που ισχύει η φράση «τραπεζάκια έξω λοιπόν» ο σκύλος έχει βρει τη χαρά του. Την αράζει στον ήλιο μαζί με τους θαμώνες και απολαμβάνει τον ήλιο.
Ανοιξιάτικο απόγευμα ήταν… πριν μερικές ημέρες.
Ο σκύλος την είχε αράξει κάτω από τα τραπεζάκι σε γνωστό καφέ της πόλης. Τυχερός σκέφτηκα ο σκύλος… όχι μόνο επειδή την είχε αράξει αλλά και επειδή είχε διαλέξει το πιο υπέροχο τραπέζι… 4 δροσερά κορίτσια της άνοιξης ήταν η παρέα του σκύλου. Καθόταν κάτω από το τραπέζι των κοριτσιών… προφανώς το χτυπημένο πόδι του σκύλου είχε συγκινήσει τα κορίτσια και του επέτρεψαν να «καθίσει» στο τραπέζι τους.
Ένα περιστέρι κάνει την εμφάνισή του. Τσιμπάει τα ψίχουλα από τα κουλούρια που υπήρχαν στον πεζόδρομο. Ο σκύλος αραγμένος «χαζεύει» το περιστέρι… για την ακρίβεια τον βλεφαρίζει με απειλητική διάθεση. Το περιστέρι αδιάφορο….ίσως να ξέρει ότι ο σκύλος είναι ανήμπορος και δεν μπορεί να κάνει τίποτα….
Κι όμως…
Με μια αστραπιαία κίνηση ο σκύλος ορμάει στο περιστέρι και το πνίγει. Τόσο γρήγορη κίνηση που όλοι τρόμαξαν. Το πνίγει και με το χτυπημένο πόδι του το γυρνάει και αρχίζει να το τρώει. Τα κορίτσια που ήταν στο τραπέζι σοκαρίστηκαν. Έβαλαν τις φωνές. Όλος ο κόσμος έμεινε άφωνος….

Ποια είναι τα συμπεράσματα που βγάζουμε από αυτή την ιστορία αναρωτήθηκε η φίλη μου η Κ.

Συμπεράσματα πολλά:

1. Τα φαινόμενα απατούν! Ο ανήμπορος (σκύλος) ίσως να είναι άκρως επικίνδυνος!
2. Η επιβίωση είναι ένα ισχυρό ένστικτο ικανό να παλέψει και να αντισταθμίσει οποιαδήποτε αναπηρία.
3. Μην υποτιμάς ποτέ τον ενδεχόμενο εχθρό σου (όπως έκανε το περιστέρι)
4. Η γυναίκα και καλύτερα οι γυναίκες (τα 4 κορίτσια) σου δίνουν μεγάλη δύναμη και θάρρος ακόμη και να εγκληματήσεις σε βάρος ενός αθώου περιστεριού…

Για κάθε άλλο συμπέρασμα δεκτά τα σχόλια σας.

(Σημείωση: η παραπάνω ιστορία είναι αληθινή και έγινε πριν μερικές ημέρες σε καφέ στην προκυμαία Μυτιλήνης)

Advertisements

8 thoughts on “Ο σκύλος και το περιστέρι- (Διδακτίκη και αληθινή ιστορία)

  1. Αγαπητέ φίλε.
    Διάβασα την ιστορία σου χωρίς να είμαι σίγουρη ότι κατάλαβα το δίδαγμα το οποίο ήθελες να μας μεταφέρεις. Η φύση λειτουργεί με τους δικούς της νόμους και ο κυρίαρχος αυτών είναι οτι ο δυνατός τρώει τον αδύναμο. Το ίδιο ισχύει φυσικά και στην κοινωνία των ανθρώπων, απλά εμείς το κάνουμε με.. το «γάντι» τις περισσότερες φορές ώστε να μην μπορούμε να κατηγορηθούμε για δολοφονικά ένστικτα και να αποφύγουμε τις ηθικές ή νομοθετικές κυρώσεις. Τα λιοντάρια τρώνε τις αντιλόπες, οι κότες τα σκουλήκια, οι γάτες τα ποντίκια, το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό και φυσικά ο σκύλος τρώει κρέας (συνήθως δεν ενοχλείται αν είναι μπεν μαρί, σωτέ ή ωμό). Ο εν λόγω σκυλάκος πόσες μέρες είχε να φάει αναρωτιέμαι για να ορμήξει έτσι σε ένα περιστέρι. Πέραν της ευγενούς φιλοξενίας των ανθρώπων στο χώρο κάτω από το τραπέζι τους ποιός σκέφτηκε ποτέ ότι το τραυματισμένο αυτό ζωάκι του δρόμου διψάει και πεινάει για να του προσφέρει αυτό που αποτελεί πρωταρχική ανάγκη για την επιβίωσή του; Οι παρατηρητές της ζωής περισσεύουν. Η αγάπη εκλείπει. Το ίδιο και το ενδιαφέρον για τα αδέσποτα που ζουν ως συνήθεις ύποπτοι στην καλοζωισμένη κοινωνία μας. Να είσαι καλά. Μάρια – Destiny.

  2. Αερολογίες φίλε μου…Μου φάνηκε σαν μια απελπισμένη προσπάθεια απλά να πείς κάτι. Δεν βρίσκω κανένα απολύτως νόημα. Νάνσυ

  3. ka8e nohma exei mia dikh t filosofia.
    k ta 6 atoma boroun na paroun onoma sto muallo k thn ka8hmerinotita ka8e anr8opou
    auto mas deixnei to megaleio ths fushs
    episis ka8e ena apo ta 6 prosopo borei na einai h 8esh p pernei o ka8enas brosta se ena sumvan

  4. Πουθενά στην αρχική ιστορία δεν βλέπω προδιάθεση του αφηγητή προς τον σχολιασμό της πιθανής πείνας και δίψας του σκυλάκου. Μια χαρά η δροσιά και το «άραγμα» κάτω από το τραπέζι, λίγη πραγματική αγάπη όμως που στην γλώσσα του σκύλου εκφράζεται με μια μπουκιά ψωμί – κουλούρι και ένα πιατάκι νερό. Εκτός κι αν είχαν ήδη γίνει, οπότε απλά παραλήφθηκε κατά την εξιστόρηση του γεγονότος. Η αντίδραση του σκύλου στο περιστεράκι είναι απόλυτα φυσιολογική, δεν εξαρτάται (πολύ έστω) από τον εάν ο σκύλος ήταν χορτάτος ή όχι. Έχω κι εγώ την δική μου πικρή ιστορία, το μονάκριβό μου γατάκι με τα 3 ποδαράκια σκοτώθηκε από τον σκύλο μου σε μια στιγμή αδράνειας δικής μου. Το σοκ που υπέστησα και το διαρκές με τις μέρες – μήνες κλάμα μου έδιναν απίστευτη δύναμη να κακομεταχειρίζομαι σε βαθμό βασανιστηρίων τον επίσης μονάκριβο σκύλο μου, ως μία προσωπική κίνηση επιβίωσης και επεξήγησης -ίσως- του «γιατί το σκότωσες το γατάκι μου». Ο σκύλος «υπέμενε» τα χτυπήματα με το ξύλο. Τα νεύρα μου τόσο πολύ με τύφλωναν που στην εικόνα της γατούλας λίγο πριν ξεψυχήσει έπαιρνα απίστευτη δύναμη για να βασανίζω απίστευτα τον σκύλο μου. Μετά το πέρας κάποιων εβδομάδων, η ηρεμία άρχισε πάλι να κυριεύει το μυαλό μου και να αφήνω έτσι το παρελθόν να χάνεται σιγά σιγά. Τιμωρούσα τον σκύλο που ακολούθησε το ένστικτό του να σκοτώσει το γατάκι. Αδικο ή δίκαιο δεν εχει σημασία. Κι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ζώα με την ευρεία έννοια, έχουμε δικαίωμα στην επιβίωση, κυρίως την ψυχολογική. Η ζωή τώρα έχει επανέλθει στο φυσιολογικό, στα μάτια του σκύλου μου προσπαθώ να βρω ένα κίνητρο ακόμη να το σπάσω στο ξύλο για το ότι μου έδιωξε από κοντά μου το γατάκι μου, αλλά δεν βρίσκω. Τα μάτια του μου λένε ότι ακόμη και μετά από τόσα χτυπήματα, δεν κατάλαβε τι έγινε και αν αυτό που έκανε ήτανε κακό. Το τιμώρησα γιατί απλά ήτανε σκύλος. Τώρα είμαστε εμείς οι δυο, το αγαπημένο μου γατάκι με τα 3 ποδαράκια, κάπου ψηλά, ίσως με θυμάται όταν βρέχει και τα δάκρυά του αναμειγνύονται με τις σταγόνες της βροχής, έτσι για να μην με βλέπει και μένα στενοχωρημενο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: