16 Μάρτη

Ημέρες της μνήμης…
Χωρίς πολλά λόγια. Μα με μια ορθή διαχείριση συναισθημάτων. Χωρίς μελό και χωρίς πολλές εξηγήσεις. Διότι το ζήτημα είναι προσωπικό… και είναι στην ουσία ζήτημα που αφορά τη φράση «τι νιώθεις».
21 χρόνια μετά και πάλι μετρώ τα αστέρια. Κι όμως κάτι απουσιάζει από τον ουράνιο θόλο. Το αστέρι που έδινε ρυθμό στην καρδιά μου. Απουσιάζει.
Κι όμως όλα γίνονται. Και το ρυθμό βρήκα και μεγάλωσα. Με θαύματα και σφάλματα. Στις δικές σου παραλίες δεν πρόλαβα να ξενυχτήσω , να κοιμηθώ , να νιώσω τη σιγουριά.
Κάποτε υπήρχε η ιδέα ότι θα έσβηνες. Και μόνο στην ιδέα τρόμαζα. Και όταν έγινε η φυγή, ο χαμό σου δεν φοβήθηκα. Συγκρούστηκα μετωπικά με τον «ταξιδευτή» σου. Όχι δεν κατάφερα να τον σκοτώσω. Τον αναζήτησα στου μυαλού μου τους διαδρόμους. Απλά νομίζω ότι τον κατανόησα. Ούτε θεοί ούτε διάβολοι. Μόνο το θαύμα της ζωής και όσα βιώσουμε. Τα υπόλοιπα είναι νομοτελειακά. Η ζωή και ο θάνατος. Όποια στιγμή και αν συμβεί…
Μπλοκαρισμένος για πολλά χρόνια. Και βαρέθηκα να ακούω τη φράση ότι « ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός». Πιο μεγάλη μαλακία δεν υπάρχει. Ο χρόνος μεγαλώνει την απώλεια με τρόπο ύπουλο και σκοτεινό. Με διεργασίες εσωτερικές που σκάβουν τα λαγούμια της ψυχής.
Το ρολόι και το κρύο. Εκείνο το ξημέρωμα. Η σκέψη μου να ταξιδέψει στο χθες…. 21 χρόνια ίσως να είναι πολλά αλλά ίσως είναι σαν να μη πέρασε μια μέρα. Τελικά πως τρέχει ο χρόνος? Με τη δική μας ταχύτητα ή την ταχύτητα των περιστάσεων? Ποιος έχει λόγο στο σκάλισμα του χρόνου στα μονοπάτια της ψυχής μας? Και τελικά ποιος έχει την ευθύνη του χρόνου?
Ένα βήμα παραπάνω…
… στο σήμερα…
Τα ανήσυχα βράδια που οι εικόνες επιστρέφουν. Όχι βέβαια ως μελό αλλά ως δύναμη. Μια δύναμη και ένα άγραφο χρέος. Το χρέος της προσπάθειας… για ότι αξίζει για ότι είναι αληθινό για ότι έχει αξιοπρέπεια.
Λόγια στο χαρτί που ίσως αδυνατούν να καταγράψουν την ορμή των σκέψεων. Απόπειρες της μνήμης.
Απόπειρες της ζωής.
Στο ένα βήμα και είμαι αλλού. Η μόνη αλήθεια , η μόνη πραγματικότητα. Αυτό το ένα βήμα , που είναι το ακίνητο εκκρεμές της ψυχής , που κάποτε θα κινηθεί… το ρολόι μας θα δείξει τον άλλο χρόνο.
Χρώματα ενός δειλινού με παρέα τσιγάρα «Καρέλια» στην άσπρη κασετίνα. Τι αν και δεν ήταν μια μαγευτική παραλία… παραμένει το καλύτερο ηλιοβασίλεμα της ζωής μου.
Όλα όσα ήρθαν είχαν το σκοπό τους…Μα πες μου ποιος είναι αυτός ο σκοπός? Ο σκοπός που πέταξε μακριά τα όνειρά σου , τα όνειρά μου.
Για μια στιγμή να σήκωνες το βλέμμα. Έτσι από περιέργεια… στα ψηλά και στα χαμηλά.
Μέχρι το δικό μου τέλος… αυτό θα είναι η προσμονή. Στα όνειρα και στα συναισθήματά μου.
Με όποια μορφή και αν έχουν…και ξέρεις κάτι… «επιστρέφεις». Με άλλες μορφές , με άλλες ανάγκες και στόχους. Σε ανιχνεύω στο χαμόγελο των ανθρώπων , στο πείσμα της ζωής , στις δυσκολίες του τώρα…
Και ξέρω ότι το ξέρεις. Μόνο στείλε μου καμιά καλή ιδέα διότι το σήμερα είναι λίγο γκρι… οπότε βοήθα να το κάνουμε στα χρώματα εκείνου του δειλινού.

g16.jpg

Κι όποιος δεν κατάλαβε…link ένα χρόνο πριν….

4 thoughts on “16 Μάρτη

  1. Αχ Γρηγορη…..Αχ….Καλα λεω εγω , πως τα …ουρανια τοξα μας , τεμνονται …σε «κοινους τοπους» . Μετρας τα αστερια , ταξιδευω με τα αστερια…..Τραγουδας για τον νεκρο σου πατερα και μου θυμιζεις πως τραγουδησα κι εγω για τον νεκρο μου πατερα……πριν 10 χρονια . Δεν ειχα σκοπο να το δημοσιοποιησω αυτο το γραπτο μου……ομως….κανοντας σημερα μια «περατσαδα» απο το blog σου…το μετανοιωσα .
    Αντι για σχολιο σ’αυτο το γραπτο σου , σου αφιερωνω το νεο μου ποστ. Διαβασε το σε παρακαλω….Κανε ενα κλικ επανω του…..Για σενα ειναι….και για οποιον νοσταλγει τον χαμενο πατερα του…
    Διαβασε το σε παρακαλω…..

  2. Είδα τυχαία αυτό το post, διάβασα και το περσινό, δεν έχω ζήσει κάτι τέτοιο ακόμη αλλά με πήραν τα δάκρυα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: