Το φως της τρέλας

Η λεπτή κόκκινη γραμμή που ο καθένας μας μπορεί να την περάσει. Το ζήτημα είναι ότι όταν είσαι στα «καλά» σου , στα λογικά σου δεν σου περνάει από το μυαλό αυτή η ιδέα. Ίσως σε μερικές ακραίες σκέψεις να περνάει αυτό το ενδεχόμενο.

Λεπτές ισορροπίες της ψυχής και του εγκεφάλου σε ένα τεντωμένο σχοινί. Κυριολεκτικά ένα βήμα και είσαι αλλού…

Σε ένα πηγάδι (όπως έλεγε και ο φίλος από το Δαφνί). Στο πάτο της λογικής που μόνο το φως βλέπεις αλλά δεν ξέρεις πώς να βγεις από το πηγάδι.
Πολύ πιο επώδυνο από κάθε σωματικό πόνο. Η απουσία ελευθερίας και η απουσία επιλογών τρομάζει.
Αντιστάθμισμα το φάρμακα. Κατασταλτικός μηχανισμός και μια άλλη ιστορία εμπορίας των φαρμοκοβιομηχανιών. Χωρίς βούληση και χωρίς επιλογή δεν ξέρω αν αυτό είναι θεραπεία.
Οι άνθρωποι , οι απέξω – οι λογικοί , φοβούνται ότι έχει σχέση με το πλησίασμα της τρέλας. Η προκατάληψη και οι μύθοι που συνοδεύουν αυτές τις ασθένειες είναι τόσο φριχτές… Τους θεωρούν ανθρώπους επικίνδυνους , ανίατους. Τους εγκλωβίζουν σε αποθήκες ανθρώπων.

Πολλές φορές αναρωτιέμαι γιατί η διαφορετικότητα να είναι «τρέλα». Γιατί να χλευάζουμε τις εμμονές και τις συμπεριφορές των άλλων? Και αν η επιστήμη έχει απαντήσεις για τον ορισμό της «τρέλας» ή των ψυχιατρικών ασθενειών (sic) εμένα δε μου λένε τίποτα. Η μοναδικότητα και η γοητεία του κάθε ανθρώπου δεν μπαίνει σε καλούπια. Ούτε συμπτώματα μπορώ να δεχτώ ούτε τίποτα.
Μόνο τα ματιά! Το καθρέπτη της ομορφιάς και της αλήθειας.
Και εκείνο το πηγάδι της ψυχής δε λέει να τελειώσει… όλο και πιο κάτω. Και το φως από την είσοδό του πηγαδιού να ξεμακραίνει. Και εμείς από επάνω να ρίχνουμε πέτρες… περιμένοντας να ακούσουμε τον αντίλαλο από το χτύπημα της πέτρας. Δεν τραβάμε νερό… Σκεπάζουμε και το λιγοστό φως από την είσοδο του πηγαδιού… Πέτρες και μόνο πέτρες το δώρο μας…
Κάποτε θα σπάσει αυτή η σιωπή και ο φόβος…
Οι ψυχικές ασθένειες τα επόμενα χρόνια αναμένονται να είναι στην πρωτιά.
Προς το παρόν 5.000.000 αυτοκτονίες κάθε χρόνο και 20.000.000 απόπειρες αυτοκτονιών.
Προχωράμε και τρέχουμε ως κοινωνία παρέα με τα «εφέ» της προόδου και τη μοναξιά μας.
Και πόσο δίκιο είχε εκείνος ο «τρελός» ο Διογένης που με το φανάρι του αιώνες πριν έψαχνε για ανθρώπους…
Σήμερα με τόσο φως και η αναζήτηση είναι μόνο θεωρητική…

«Με τόσο φως ποιος είναι ψεύτικος και ποιος αληθινός»

Με τόσο «φως» τι είναι το «λογικό» και τι το «τρελό» ?

bather.jpg

Με αφορμή ένα εξαιρετικό ρεπορτάζ από τη πρωινή εκπομπή του MEGA (Καμπουράκης – Οικονομέας)   για το Δαφνί και τις ψυχικές ασθένειες.

 

Advertisements

One thought on “Το φως της τρέλας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: