Aέρας…

Ανοίγω τις χούφτες μου , παίρνω το μυαλό μου και το φυσάω.. αν πάει ψηλά σημαίνει ότι είμαι ικανός για το απόλυτο! Για το αδύνατο! Αν όχι δεν πειράζει απλά μείνει και πάλεψε και ζήσε.
Λόγια στο χαρτί και πάλι.
Τα «δίκια» ! Και μια τυφλή δικαιοσύνη που δεν βλέπει.
Ερωτήσεις και απαντήσεις.
Απαντήσεις έχω.
Λέω να βάλω τα πράγματα σε τάξη , να τακτοποιήσω τα κουτάκια του μυαλού μου. Τακτοποίηση σαν καλή νοικοκυρά. Βλέπεις από παιδί έμαθα στις δουλειές του σπιτιού. Από την πρώτη τάξη του Γυμνασίου. Πάντα στη ζωή μου γυναίκες. Απουσία ανδρών.
Με γυναίκες μεγάλωσα , με γυναίκες ζω.
Όχι δεν γουστάρω μόνο τα γαμήσια τους. Απλά τις ξέρω και τις ζω πιο ολοκληρωτικά.
Πάντα γυναίκες.
Και τι να πω ; Μα είναι και το άλλο , θέλω να διασκορπίσω το DNA μου.
Οπότε.. τα κουτάκια του μυαλού παραμένουν σε άναρχες θέσεις.
Υπάρχει και το άλλο.
Τύψεις!
Τύψεις που δεν σου προσφέρω όσα θέλω. Όσα θα ήθελα. Είναι οι γαμημένες λεγόμενες αντικειμενικές δυσκολίες που με σκοτώνουν. Είμαι ο Γρηγόρης με το άγχος του , με την έλλειψη χρόνου ,Αυτός είμαι όχι από επιλογή αλλά… είπαμε … αντικειμενικές δυσκολίες.

Και το αύριο να είναι εκεί έξω και να μη μου δίνει ένα σημάδι , έστω μια αχτίδα προοπτικής και λύσης.
Πόσες λέξεις ..
Στα Κύθηρα σε μια ακρογιαλιά χωρίς να υπάρχει χρόνος. .

Το μπάχαλο του μυαλού. Βρες χρόνο να βρεις λύσεις για το χρόνο…

Μα και πάλι …………………………………………………………………..

Φυσάει ένα τρελό μελτέμι και ανεβάζει επικίνδυνα ψηλά το μυαλό μου. Φοβάμαι υα ύψη;
Όχι βέβαια .
Γιατί όπως λέει και ο Ματιέ Κάσσοβιτς ( Γάλλος) σημασία έχει η πρόσκρουση και όχι η πτώση.
(Μήπως λέει όμως το ανάποδο;;; Δεν θυμάμαι ακριβώς…ξεχνάω)

Με ένα δάκρυ μπορώ να ταξιδέψω . Μα μην μου χαρίσεις αυτό το δάκρυ. Γιατί τα δάκρυα γίνονται ποτάμια μέσα μου και με πνίγουν. Χάρισέ μου τα χαμόγελο της καρδιάς σου. Αυτό αρκεί για το ταξίδι.

One thought on “Aέρας…

  1. …για τους αγέρηδες λοιπόν, που στις αλήθειες τους κάποτε ίσως και να δακρύσαμε, ανήμποροι μπροστά στ’ ανικανοποίητα, στα άναρχα ‘δίκια’, στις τραγικές εναλλακτικές μας…
    …για τα δάκρυα, που τότε σημαίνουν κάτι ακόμα πιο μεγάλο…
    …για τα χαμόγελα, που αναβλύζουν απ’ τα δύσκολα και ταξιδεύουν στη δύναμη του αγέρα κι αιωρούνται στα κενά – μα όχι μάταια – και παίρνουν ζωής ουσία από την αλμύρα των δακρύων…μ’ αυτά κι αν αξίζει να ταξιδέψεις!

    [… για όλ’ αυτά απαντήσεις (;) σ’ ένα δικό σου παλιότερο post, γέννημα καλοκαιριού (…του αέρα…8/7/06)].

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: