Του φθινοπώρου οι φόβοι…

Το φθινόπωρο ξεκινά πάντα με φόβους…
Φοβίες που ίσως να έχουν αφετηρία την παιδική ηλικία. Τότε που το άνοιγμα των σχολείων ήταν μια μορφή φόβου… Η νέα τάξη , τα περισσότερα μαθήματα , ο νέος δάσκαλος.
Πάντα με τρόμαζε το ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς. Μισούσα το φθινόπωρο!

Ο θάνατος της φύσης ήταν το μεγάλο παιδικό μου ερώτημα:
Γιατί να «σκοτώνονται» τα δέντρα και να μένουν γυμνά; Μετά έμαθα ότι υπάρχουν και τα αειθαλή δέντρα! Τα λάτρεψε για τη σταθερότητά τους! Να κρατούν τα φύλλα τους τόσο καιρό… !!! Θέλει μαγκιά , θέλει τρόπο!
Με τα χρόνια άλλαξα γνώμη. Αγάπησα το καφέ και το κίτρινο των πεσμένων φύλλων. Λάτρεψα τη μουσική των φύλλων… ο ήχος που κάνουν τα παπούτσια με το πέρασμά τους πάνω από τις στρώσεις των πεσμένων φύλλων… Φθινοπωρινές εκδρομές του σχολείου σε περιοχές με καρυδιές και καστανιές! Τόση μαγεία! Και κόντρα στους φόβους…

Μα οι φόβοι του φθινοπώρου συνεχίστηκαν. Στο πανεπιστήμιο με την εξεταστική του Σεπτέμβρη! Φόβος όχι για την αποτυχία σε κάποιο μάθημα αλλά για το τι θα φέρει η χρονιά που θα ερχόταν… απλά η εξεταστική ήταν η εξωτερίκευση των φόβων…

Και φόβοι για τόσα όλα… Του φθινοπώρου οι έρωτες και οι χωρισμοί. Τόση γλυκιά μελαγχολία! Φόβοι για τον θα αγαπήσω υπερβολικά … Αν θα πληγωθώ… Αν θα μου κάτσει επιτέλους η τάδε γκόμενα…
Ίσως να βρίσκεις τη λέξη φόβος υπερβολική!
Μα έτσι τη νιώθω. Ξέρεις υπάρχει και ο ωραίος φόβος που βοηθάει τη σκέψη σου να πάει ένα βήμα παραπέρα… Σε άλλα μονοπάτια με φύλλα φθινοπωρινά και ανθρώπους ταξιδευτές.
Φόβος και αυτό το φθινόπωρο!
Θα εκλεγεί ο Ψωμιάδης…;
Αστειεύομαι!
Φόβος και αυτό το φθινόπωρο!
Για την εξεταστική όχι του Πανεπιστημίου αλλά του καθημερινού!
Για τη ζωή…
Για τους δρόμους…
Για την αγάπη…
Για την ελπίδα…
Για την πράξη ονείρου
Για τις μουσικές που έρχονται , για τις ταινίες που έρχονται..
Για τις ουσίες που θα κυκλοφορήσουν στο αίμα μου…
Για τις χολές που πρέπει να αποβάλω..
Φόβος για τους φόβους τους φθινοπώρου…

Μα ξέρω ότι και αυτό το φθινόπωρο θα τη βγάλω καθαρή! Γιατί απλά τους φόβους μου δεν τους κάνω μόνο ποίηση (που λέει και το γνωστό σύνθημα ) αλλά τους πουλάω… σε σένα που με διαβάζεις….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: