Του Blogger ο θάνατος

O Blogger σκοτώνεται σε τροχαίο ατύχημα. Το blog του εξακολουθεί να υπάρχει… Άνθρωποι διαβάζουν τα κείμενα του χωρίς να ξέρουν ότι έχει συμβεί το μοιραίο. Τραγική ειρωνεία , κάτι σαν αρχαία τραγωδία! Το blog έχει μείνει ορφανό από το δημιουργό του και όμως… εξακολουθεί να υπάρχει… να διαβάζεται… να σχολιάζεται.
Οι αναγνώστες μετά από λίγο καιρό θα υποθέσουν ότι ο Blogger απουσιάζει και δεν ανεβάζει καινούρια post.
O χρόνος κυλάει και οι φίλοι και fun του blog θα υποθέσουν ότι o Blogger απλά βαρέθηκε και δεν ανεβάζει νέα post.
Οι συγγενείς του Blogger ίσως να αγνοούν την ύπαρξη του blog. Ίσως να μην ξέρουν την ασχολία του θανόντα Blogger.

Ξαφνικά και τυχαία ένας συγγενής ανακαλύπτει την ύπαρξη του blog. Μέσα στο χάος των blog πέφτει επάνω στο συγκεκριμένο blog. Σοκ και δέος. Δάκρυα.
Τα γραπτά κείμενα του νεκρού διαβάζονται ξανά και ξανά από συγγενείς και φίλους του Blogger. Δάκρυα και μόνο δάκρυα.
Τα κείμενα αποκαλύπτουν έναν άλλο άνθρωπο. Τόσο άγνωστος και τόσο γνωστός. Η απόλυτη ανατριχίλα! «Μα αυτός ήταν ο δικός μας άνθρώπος;» , είναι το ερώτημα που πλανιέται.
Η μητέρα του Blogger διαβάζει και δεν καταλαβαίνει. «Μα αυτό ήταν το παιδί μου;;;» αναρωτιέται η χαροκαμένη μάνα. Διαβάζει και δεν καταλαβαίνει.
Εφημερίδες και έντυπά παίρνουν μυρωδιά την ιστορία και αρχίζουν την αναπαραγωγή των post. Το Lifo προσπαθεί να πάρει σε αποκλειστικότητα όλα τα κείμενα του blog. Οι επισκέπτες του blog αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο.
Η επιτυχία του blog είναι πλέον ασύλληπτη. Ακόμη και ο πιο επιτυχημένος Blogger τα έχει χάσει. Έχει χάσει την πρωτιά…. Μάλιστα από την εγωπάθειά του σκέφτεται να αυτοκτονήσει ώστε να αντιμετωπίσει την επιτυχία του θανόντα Blogger.
Γυναίκες που γνώρισαν το Blogger ιδρύουν σύλλογο για να υπερασπιστούν το πνευματικό έργο του Blogger.
Στοπ εδώ!



Απόψε νιώθω παράξενα και είπα να κάνω μια πρόβα θανάτου. Είναι και το παράδειγμα του καθηγητή Λιαντίνη που…. με συγκλονίζει παράφορα!!!
Παράξενο πράγμα ο θάνατος. Πως γίνεται όλα να εξακολουθούν να υπάρχουν χωρίς εσένα , χωρίς εμένα;;;
Ακόμη και τα δημιουργήματά σου , όπως ένα blog , θα εξακολουθεί να υπάρχει μετά το θάνατο!!! Μακάβρια σκέψη! Μα τόσο αληθινή σκέψη!
Σκέψη που δεν μπορείς να την αντιμετωπίσεις.
Όταν εσύ θα είσαι θα είσαι έξω από το παιχνίδι της ζωής… τα υπόλοιπα θα εξακολουθούν να υπάρχουν…
Το τέλος το δικό σου …. και… η συνέχεια των δικών σου δημιουργημάτων!!! Αν αυτό δεν είναι η απόλυτη παράνοια τότε τι είναι; Απάντησέ μου , σε παρακαλώ….
Ντομάτες! Πάρε με , με τις ντομάτες! Σου γράφω τέτοιες μακάβριες σκέψεις! Και ακόμη με ανέχεσαι;
Τρομάζεις όμως γιατί ξέρεις ότι οι σκέψεις μου είναι αληθινές! Οι σκέψεις μου είναι πιθανές!
Ένα βήμα παρακάτω. Να σου μιλήσω με χρώματα από εκεί επάνω;
Άσε πρώτα να σου μιλήσω για την πείνα μου…
Για την πείνα… για όσα δεν έκανα! Για όσα δεν είπα! Για όσα «σκότωσα»! Μετρήθηκα με τη ζωή και βγήκα λειψός. Της καρδιάς μου οι χτύποι , χτύπησαν για τόσα λάθη! «Αμάρτησα και ξέχασα να ζήσω.»


Και τώρα εδώ πάνω τι κάνω; Γαμώ την τύχη μου λέω…
__________________________________________________________________________

Θεέ μου σε παρακαλώ άσε να ανεβάσω ένα τελευταίο post στο blog.
Σε παρακαλώ…

Θεέ μου , τσίμπησες και εσύ; Μα δε το πιστεύω!
Πλάκα σου έκανα. Δε έχω να γράψω τίποτα , δε θέλω να ανεβάσω κανένα post.
«Μα γιατί;» , με ρωτάς.
Γιατί όλα έχουν ειπωθεί.
Έφυγα και λέω να μείνω εδώ…. Για πάντα!
Και άσε το blog μου να υπάρχει. Άσε να υπάρχει….

Τώρα πονάω….
διάβασα όσα έγραψα….
Το δάκρυ πως γράφεται ;

Advertisements

9 thoughts on “Του Blogger ο θάνατος

  1. «Κι ο θάνατος δεν θα ‘χει εξουσία…»

    Κι ο θάνατος δεν θα ‘χει εξουσία.
    Γυμνοί οι νεκροί στον άνεμο και το γερτό φεγγάρι
    Με τον άνθρωπο θα σμίξουν
    ‘Οταν γλυφτούν τα κόκκαλα τους
    και τα γλυμμένα κόκκαλα χαθούν,
    Θα ‘χουν αστέρια σε αγκώνα και ποδάρι
    Αν και τρελοί, θα συνεφέρουν,
    Αν θαλασσόπνιχτοι θ’ αναδυθούν,
    Αν κι εραστές χαμένοι αυτοί, δεν θα χαθεί η αγάπη
    Κι ο θάνατος δεν θα ‘χει εξουσία.
    …………..
    Dylan Tomas

  2. εστειλα κι εναν ηλιο για να τους αλλαξει τα φωτα
    εεε τα μυαλα

    ξυλα και φυκια..
    αν ειχε και σπασμενο , καπως βυθισμενο κομματι αποβαθρας θελω να παω!

  3. Φτάνει να μη το έχεις σε δικό σου server, αλλά πάνω στον Blogger, γιατί μόλις θα τελειώσει η συνδρομή σου, θα τελειώσει κι αυτό μαζί σου…

  4. Σκέψεις που συνήθως κάνουμε αλλά δεν τις εκφράζουμε για να μην στενοχωρέσουμε τους γύρω μας …ή για να μην χαλάσουμε την ατμόσφαιρα.Και ποιος έχει όρεξη να τις ακούει…ν’ακούει κάτι που και ο ίδιος σκέφτεται αλλά ίσως προσπαθεί να ξεφύγει , ασχολούμενος με …πιο ευχάριστα πράγματα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: