Της ψυχής… οι βελόνες!

Πολλές πληγές…

Γάμος συνυφασμένος με απογοήτευση από τη κοινή ζωή, αν και μόλις στο πρώτο τους χρόνο γάμου, στα αζήτητα οι αναζητήσεις της ψυχής της, καμιά προσπάθεια για επικοινωνία, απλά συμβίωναν συμβατικά, μοναξιά και θλίψη μέσα σε ένα σπίτι με ανθρώπους, πως γίνεται θα μου πείτε? Και όμως γίνεται, αν δεν υπάρχει η φλόγα, η πορεία είναι ευθεία και επίπεδη και η Μυρσίνη ήταν άνθρωπος που ήθελε στη ζωή της ανηφόρες και κατηφόρες και στροφές! Και έβρισκε τα σκαμπανεβάσματα στις επαγγελματικές προκλήσεις!

Ήταν και η δουλειά της τόσο απαιτητική, τόσο πιεστική και όλα εκείνα τα φαντάσματα του παρελθόντος, όλα αυτά που δεν την άφηναν να ησυχάσει ούτε τις πιο κρύες νύχτες. Τελικά το πλήρωσε με την υγεία της. Διάφορα προβλήματα, όχι σπουδαία, και τσιγάρο ασταμάτητα, άρχισε να νιώθει δυσφορία, ένιωθε ότι είχε έρθει ο καιρός για να το σταματήσει, αλλά δεν έβρισκε τους λόγους που θα την κάνουν να σταματήσει το κάπνισμα.

Εναλλακτική λύση? Μιλώντας με μια συνάδελφο στο γραφείο της πρότεινε το βελονισμό, μάλιστα της συνέστησε και ένα γιατρό γνωστό της. Βελονισμός? ούτε να τ΄ ακούσει στην αρχή, αποκρουστική η ιδέα να χώνουν βελόνες στο κορμί της! Ποτέ δεν τα πήγαινε καλά με τις βελόνες, ακόμα θυμάται την αίσθηση του πόνου, το τσούξιμο στους γλουτούς της, αναγκαστικά, ξανά και ξανά αμέτρητες φορές να έρχονται οι νοσοκόμες, σε μια αρρώστια της που χρειάστηκε να νοσηλευτεί! Πόσο μάλλον να επιλέξει από μόνη της αυτή τη λύση!

Προσπάθησε μόνη, τίποτα, το τσιγάρο εκεί κι ούτε τα τσιρότα, ούτε οι καραμέλες και οι τσίχλες έκαναν δουλειά και μέσα σ όλ’ αυτά να χειροτερεύουν από το άγχος και τη πίεση και τα άλλα που έσερνε μέσα της, ο Γιάννης της είπε να προσπαθήσει, το συζήτησε και με φίλες, κάντο της είπαν, εντάξει δεν είναι και τίποτα το φοβερό, είχαν ακούσει πως δεν πονάει, δεν ήταν ο πόνος που την πείραζε, είχε πονέσει και χειρότερα, αλλού ήταν το πρόβλημά της…η αίσθηση της βελόνας στο κορμί ήταν που δεν ήθελε. Αλλά από την άλλη δεν είναι και ακριβώς βελόνα σκέφθηκε…

Τελικά πήρε τηλέφωνο, έκλεισε ραντεβού, το μεθεπόμενο απόγευμα ήταν εκεί, περιμένοντας για λίγο τη σειρά της, ήρθε η ώρα, καλοσυνάτη μορφή ο γιατρός, ωραίος άντρας αντικειμενικά, λεπτός, μέτριο ανάστημα, γύρω στα 40-45, μελαχρινός, ήρεμα μάτια πράσινα , λαδί ίσως, σε αντίθεση με την απόγνωση και το πανικό στα δικά της.

Η πρώτη επίσκεψη «αναγνωριστική» όπως γίνεται με όλες τις εναλλακτικές θεραπείες, σκιαγράφηση του ψυχοσωματικού της προφίλ, ρωτούσε ο γιατρός διάφορα έφθασε και στα της ψυχής, ερώτηση για την ποιότητα του γάμου, τώρα εκεί τι να πει, ένιωθε άσχημα. Να μιλήσει – στο γιατρό τα λέμε όλα της έλεγε η μητέρα της από παιδί – σε έναν άγνωστο για την σχέση της με το Γιάννη για το πόσο συχνά έχουν επαφή, αν νιώθει ευχαρίστηση, αν του είναι πιστή, της ερχόταν άσχημο, αφύσικο, θα ένιωθε γυμνή τη ψυχή της μπροστά στον ξένο άντρα, εκτεθειμένη, εκείνη ήθελε ο γιατρός να τη βοηθήσει το τσιγάρο να κόψει και όχι να μάθει για κείνη και το σύζυγο. Να κρύψει την αλήθεια, σφάλμα, ίσως εμπόδιζε την αποτελεσματικότητα της επέμβασης του γιατρού και τελικά πάλι να κατέληγε στο τίποτα, στην αποτυχία της προσπάθειας.
Διάλεξε το δεύτερο, παρουσίασε τη κατάσταση ιδανική, ούτε λόγος για το κενό στη ψυχή και στο μαξιλάρι κάθε βράδυ…ας μην έκοβε το τσιγάρο αλλά δεν θα εξέθετε το γάμο της σε αγνώστους.

Δεύτερο ραντεβού, πρώτο για τη θεραπεία, το στομάχι ένα χάλι, της εξήγησε ο γιατρός τη διαδικασία, δεν ήθελε να ξέρει, ας τελείωνε επιτέλους το μαρτύριο!

Ήρθε η ώρα που ξάπλωσε στο ιατρικό κρεβάτι, ήθελε να φύγει, να το βάλει στα πόδια, αλλά η περηφάνια και ο εγωισμός της δεν την άφηναν, θα την λύγιζαν καμιά δεκαριά βελόνες στο σώμα? Εκεί λοιπόν να κλείνει τα μάτια και να σφίγγεται καθώς άρχισε να νιώθει την πίεση από το χέρι του την ώρα που τις έμπηγε στο δέρμα της, προσπάθησε να μη σκέφτεται αλλά ήταν και εκείνα τα σημεία … στήθος, κι αλλού, να τον νιώθει να τις σπρώχνει στο δέρμα και μετά να τις σπρώχνει και λίγο παραμέσα, να τις στριφογυρνά κάθε τρεις και λίγο, και έπρεπε έτσι να κάτσει κάμποση ώρα ακίνητη. Και μετά το μούδιασμα που έφερναν, ήθελε να τις πετάξει και να φύγει και να καπνίσει και ένα τσιγαράκι βρε παιδί μου, να φύγει η ένταση. Αν είναι να νιώθει τόσο χάλια, τι τον ήθελε το βελονισμό? Άρχισε να νιώθει πολύ άβολα, ήταν και ακίνητη και μισόγυμνη πάνω στο κρεβάτι, ένιωθε να παγώνει λίγο λίγο, ήθελε να κινήσει λίγο τα μέλη του κορμιού της αλλά δεν μπορούσε. Υπομονή.

Επόμενο ραντεβού σε 2 μέρες. Πάλι πανικός στη νέα προοπτική, τώρα είχε και το κακό προηγούμενο της πρώτης φοράς.

Δεύτερη επίσκεψη, αργά το απόγευμα, της είχε δώσει το τελευταίο ραντεβού της μέρας, πάλι το ίδιο σκηνικό, η Μυρσίνη ανάσκελη στο κρεβάτι με τις βελόνες στο σώμα και τον ανατριχιαστικό ήχο που κάνει το μέταλλο όταν τρυπά το δέρμα ακόμη στα αυτιά, σε λίγο άρχισε πάλι να κρυώνει αλλά τώρα έγινε χειρότερο, σε λίγο γέλιο, ακατάπαυστο νευρικό γέλιο, τη πιάνουν ρίγη και στο τέλος τα κλάματα, να σπαράζει μ αναφιλητά! Βγήκαν οι βελόνες και πόση ώρα πέρασε δεν ήξερε, αλλά θα ήταν πολύ, όσο χρειαζόταν για να ξαναβρεί η αναπνοή της το κανονικό της ρυθμό.

Ντύθηκε, ώρα να φύγει, όρθιοι και οι δυο δίπλα στη πόρτα του ιατρείου, πως ήρθε το φιλί δεν το κατάλαβε, τη φίλησε ήρεμα και μετά διεκδικητικά, τα αγγίγματα του καμιά σχέση με τα «ιατρικά» του αγγίγματα, τώρα ήταν ένας άντρας που διεκδικούσε με πόθο. Κάποια στιγμή σταματά, τραβιέται μακριά της, δεν είναι σωστό της λέει, ποτέ δεν το έχω κάνει αυτό, να αγγίξω σαν άντρας μια ασθενή μου, σου ζητώ συγνώμη. Τα ‘χασε η Μυρσίνη, τον όρκο του Ιπποκράτη δεν τον είχε σκεφτεί, αλλά στο κάτω κάτω δεν έγινε κάτι παρά τη θέλησή της, τι πειράζει ένα φιλί, τον ένιωθε τόσο κοντά της, να έχει μπει με τη φωνή του μέσα της, να την έχει κατακτήσει με τη γαλήνη του, τον ήθελε, δεν θα έκανε πίσω. Του το είπε, δίστασε εκείνος, δεν ξέρω απαντά, δεν ξέρω λέει κι εκείνη πιο ήρεμη τώρα. Αλλά σε λίγο πάλι φιλί, πιο απαιτητικό, πιο απεγνωσμένο, τη ρίχνει κάτω στη μοκέτα εκεί μπροστά στη πόρτα του ιατρείου, της έβγαλε γρήγορα τα ρούχα, έμεινε κι εκείνος γυμνός, τη φίλαγε παντού, αλλά τι έκπληξη, πρώτο σοκ! Ενώ θα έβαζε στοίχημα για τα «προσόντα» του την ώρα που όρθιοι φιλιόταν, έπεσε από τα σύννεφα, πέος υποτυπώδες! Εκείνος απτόητος όμως, συνέχισε να της κάνει έρωτα, ίσως και να μην έχει σημασία σκέφθηκε η Μυρσίνη, από κάτω του τώρα και εκείνος να βαριανασαίνει και να κορυφώνεται η ηδονή του, για κορύφωση της Μυρσίνης ούτε λόγος!

Σηκώθηκαν από το πάτωμα, η Μυρσίνη ζαλισμένη, συνειδητοποιώντας τι είχε συμβεί, θεέ μου, τι είχε κάνει, με το γιατρό, τι πήγε κι έκανε! Μες την απελπισία της σκέφθηκε ότι και ν’ άξιζε τουλάχιστον το κόπο, να το είχε απολαύσει, να πάει στην ευχή και το κρίμα που φορτώθηκε! Της φαίνονταν σαν εφιάλτης που σε λίγο θα τέλειωνε, εκείνη το τσιγάρο ήθελε να κόψει και τελικά κατέληξε στην απιστία!

Κάθισαν για λίγο μαζί, παρέα με λίγο καφέ που είχε μείνει στη καφετιέρα και…τσιγάρο! Συζήτησαν για το γεγονός, της αποκάλυψε πως από τη πρώτη στιγμή αναγνώρισε σε κείνη μια πιθανή ερωμένη, είδε τη μοναξιά και το πόσο ευάλωτη ήταν! Δεύτερο σοκ! Γι’ αυτό της την έπεσε? Τη θεώρησε ευάλωτη, μόνη, δυστυχισμένη μέσα στο γάμο της και έκρινε ότι τον έπαιρνε να κάνει τη κίνησή του? Θύμωσε, έπεσε από τα σύννεφα, ένιωσε χρησιμοποιημένη, χαζή, αφελής, θύμα αυτού του ανθρώπου που έμοιαζε να ξέρει τόσο καλά τις γυναίκες. Τέλος εδώ του είπε, τέρμα και τα πειράματα με το τσιγάρο, αν το κόψει ποτέ το ρημάδι, θα το κόψει μόνη της, σηκώθηκε να φύγει, να εξαφανιστεί.

Όμως εκείνος δεν έμοιαζε να είναι και τόσο σύμφωνος, ατάραχος και γαλήνιος αλλά όχι όπως τον είχε γνωρίσει, ψυχρός και απόμακρος, της ζήτησε να καθίσει κάτω, άνοιξε την τηλεόραση του ιατρείου και… Τρίτο σοκ! Εκεί μπροστά της είδε τον εαυτό της ξανά να του δίνεται, να αναστενάζει στα φιλιά του, να είναι ανάσκελη στη μοκέτα και το κεφάλι του ανάμεσα στα πόδια της να εξερευνά το μυστικό της κόσμο… σε λίγο να τον παίρνει μέσα της, η μορφή της ολοκάθαρη και η πλάτη εκείνου μονάχα να φαίνεται! Δεν καταλάβαινε τι γινόταν, έχασε το κόσμο, σε μια ώρα μόνο τα πράγματα πήραν τέτοια τροπή που το μόνο που συνειδητοποίησε ήταν πόσο νοσταλγούσε την ευθεία την επίπεδη για ζωή που είχε μέχρι πριν από λίγη ώρα, πόσο τη νοσταλγούσε γιατί είχε βρεθεί απρόοπτα σε κατηφόρα άσχημη!

Οι όροι του:
Τα ραντεβού θα συνεχίζονταν κανονικά, μόνο για sex.
• Αν τολμούσε να τον καταγγείλει στον ιατρικό σύλλογο ή να τον ανακατέψει στη γυναίκα του, το βίντεο – χωρίς τις επιβαρυντικές γι’ αυτόν σκηνές – θα πήγαινε κατευθείαν στο σύζυγο και στο διευθυντή της εταιρίας που δούλευε, ας ξεχνούσε γάμο και καριέρα!
• Θα έπρεπε να κόψει το τσιγάρο και να φροντίσει να μάθουν όλοι πόσο την βοήθησε η θεραπεία να το κάνει και πόσο καλός γιατρός ήταν εκείνος!

Τι να κάνει? συμφώνησε…αλλά τόλμησε να ζητήσει και κάτι, εκείνος δεν πίστευε στ’ αυτιά του! Του ζήτησε για λίγο στην αρχή κάθε συνάντησης να συνεχίσει να της κάνει τη θεραπεία για το κάπνισμα, για να μπορέσει να το κόψει! Μα τα σημεία που επέλεξε δεν θα τη βοηθούσαν ποτέ, της είπε. Έστω κι έτσι, του είπε ότι ήθελε να συνεχίσει, μια πλάνη, αυθυποβολή, ότι κάτι κάνει για να το κόψει.
Πώς να παραδεχτεί τη διέγερση που ένιωθε την ώρα που ακίνητη βρισκόταν στο κρεβάτι, το πόσο ήθελε το φιλί του μετά! Πώς να του πει ότι είχε συνειδητοποιήσει τελικά πόσο την πανικόβαλε και την ερέθιζε ταυτόχρονα αυτό το βασανιστήριο! Κι αν «έπεσε» δεν ήταν από τη μοναξιά και την άχαρη ζωή που είχε, ούτε από τη φωνή του που της άρεσε και το ενδιαφέρον του που ένιωσε, αλλά και γιατί είχε τόσο ερεθιστεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας, που ήθελε σαν τρελή να κάνει sex!
Κι έτσι κι έγινε, κάθε ραντεβού, αχαλίνωτο sex με τη Μυρσίνη στο ρόλο «επαγγελματία»! Μέχρι να κλείσει ο προγραμματισμένος κύκλος των ραντεβού και μετά τέλος! Οριστικό! (Εντάξει καμιά φορά τη παίρνει στο κινητό και τη ρωτά αν έχει ξαναρχίσει το κάπνισμα και αν θα ήθελε να το «ξανακόψει»!)

Το τσιγάρο το έκοψε μόνη της, αλλά όχι μαχαίρι, λίγο λίγο, μετά από κάθε ραντεβού, να αποδώσει τα εύσχημα στις μεθόδους του γιατρού της.

Η συζυγική σεξουαλική ζωή τους απογειώθηκε αλλά στη πορεία ξεφούσκωσε και πάλι. Έφτιαχναν νέα «ερωτικά παιχνίδια» με το Γιάννη, παραξενεύτηκε εκείνος αρχικά. Απώθησε τη σκέψη, τού πώς η γυναίκα του απέκτησε τόσες νέες προτιμήσεις για κόλπα στο κρεβάτι και όλα αυτά που του ζήταγε να της κάνει στο κορμί και όλα αυτά που εκείνη ήθελε να κάνει στο δικό του! Βαθιά όμως μέσα του ήξερε καλά, πάντα ο Γιάννης καταλάβαινε γιατί ήξερε τη Μυρσίνη, δεν ήταν και τόσο καλή ηθοποιός τελικά…

Η ψυχική επικοινωνία της Μυρσίνης με το σύζυγο? Εξακολουθούσε εκείνη να ζει με τα κενά της…Απλά το κρεβάτι τους έγινε καλύτερο, απέχει πολύ αυτό από το να γίνει ένα και η ψυχή, άλλα ήθελε εκείνη κι ο Γιάννης όσο και να προσπαθούσε τίποτα δεν κατάφερνε, ήταν κι εκείνα τα φαντάσματα απ’ τα παλιά που δεν έλεγαν να φύγουν, πώς να ανταγωνιστείς τα φαντάσματα?…

Image Hosted by ImageShack.us

Κι αν είχε λιγάκι πρόβλημα με τα νεύρα της η Μυρσίνη, ο Γιάννης της είπε πως οφείλεται στο κόψιμο του τσιγάρου, εκείνη όμως κατέληξε σε ψυχαναλυτή, σε γυναίκα αυτή τη φορά, να ψάχνει πιο βαθιά για όλα που συνέβησαν!

Της είπε για τη προσπάθεια του βελονισμού –χωρίς να αναφέρει φυσικά τον εκβιασμό ή το γιατρό– για τα γέλια και τα κλάματα και την κατάληξη να γίνει η ερωμένη του γιατρού, με τη θέλησή της είπε, να του δίνεται κάθε φορά μόλις έβγαζε τις βελόνες από το κορμί της, κάθε φορά όση ώρα τις είχε καρφωμένες πάνω της να νιώθει την έξαψη και την ερωτική διάθεση στο αποκορύφωμα, να θέλει να κάνει έρωτα μαζί του..

 


______________________________

Για να μάθει ότι η σχέση της με τις βελόνες είναι μια σχέση που έχει τις ρίζες της στη παιδική της ηλικία και ίσως σε καταστάσεις φροϋδικές με τους αρσενικούς της οικογένειας, πατέρα και θείο που ζούσε μαζί τους. Για να μάθει ότι το πέος και η εισβολή του στο κορμί σε κάθε συνουσία προβάλλεται μέσα από την εισβολή της βελόνας στο δέρμα, ότι, όπως το πέος προκαλεί τη ρήξη του παρθενικού υμένα σαν ένα άλλο αιχμηρό αντικείμενο, έτσι και η βελόνα, προκαλεί τη ρήξη στο δέρμα σαν ένα άλλο πέος. Για να συνειδητοποιήσει πόσο αλληλένδετα είναι τα δύο, το ένα να παραπέμπει στο άλλο και εν κατακλείδι όλα σχετίζονται με τη σχέση της με τον άλλο φύλλο, τη σχέση λατρείας, μίσους, εξάρτησης, πόνου, ηδονής που ανέπτυξε από κοριτσάκι με τα αρσενικά.

Για να ‘ρθει πρόσωπο με πρόσωπο με την αλήθεια, όταν σε άλλη ψυχοθεραπεύτρια πλέον, σε μια συνεδρία υποβλήθηκε σε ύπνωση και ανέσυρε από το βάθος της μνήμης της αυτά που είχε τόσο καλά απωθήσει: ότι ο μπαμπάς όταν ήταν μικρούλα τη κυνηγούσε πίσω από το καναπέ, την χάιδευε παντού και έπαιζε πάνω της το γιατρό με τις καρφίτσες, και ότι κάποιες φορές τον είδε να παίζει το «γιατρό» και να κάνει και άλλα πολλά στο κρεβάτι με το κορίτσι του διπλανού διαμερίσματος που πρέπει τότε να πήγαινε στην έκτη!

3 thoughts on “Της ψυχής… οι βελόνες!

  1. Παράθεμα: 3 χρόνια ιστορίες…3 χρόνια blogger… « Λ α β ύ ρ ι ν θ ο ς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: