Το σπέρμα του έρωτα της Μυρσίνης

Μόλις της τον σύστησαν πρώτη φορά, δεν της έκανε και καμιά σπουδαία εντύπωση. Ένας συνηθισμένος άντρας αν και μάλλον με παιδί έμοιαζε στα μάτια της, 6 χρόνια μικρότερος, εκείνη στα 30.
-«Ο Στέλιος, ο νέος συνάδελφος»,
-«χαίρω πολύ», έσφιξαν τα χέρια και τον ξέχασε.

Δουλειά σε εταιρία προώθησης χρηματοοικονομικών προϊόντων σε μια επαρχιακή μεγαλούπολη. Οι εργοδότες με παράλογες απαιτήσεις και το άγρυπνο μάτι του προϊσταμένου πάνω της-πριν τρία περίπου χρόνια της την έπεσε και τον απέρριψε, από τότε όλο ευγένειες αλλά ένιωθε ότι της τη φύλαγε. Οπότε δούλευε, δούλευε τυπικά και ασταμάτητα. Είχε και την αποδοχή του δ/ντη, της είχε πει ότι πάει πολύ καλά και κάποια στιγμή κάτι καλύτερο σχεδίαζε γι’ αυτήν γιατί έβλεπε τις δυνατότητές της .

Δουλειά «αντίδοτο» στα κενά του γάμου και της οικογενειακής ζωής, κλασική περίπτωση, μη ρωτήστε γιατί, λάθη πολλά, λάθος επιλογές, ποιος θα πει, το αποτέλεσμα ήταν πως η έγγαμη ζωή της ήταν πολύ μακριά από αυτό που ονειρευόταν και ούτε κι αυτή η μητρότητα δεν μπόρεσε να παραβγεί με τις ανησυχίες της ψυχής της.

Ο Στέλιος υπό την επίβλεψή της την άλλη μέρα, να τον εκπαιδεύσει στα αντικείμενά της μέσα σε 2- 3 μήνες ώστε εκείνη να ασχοληθεί με το νέο προϊόν που θα έριχνε η εταιρία στην αγορά στο τέλος της χρονιάς. Χάρηκε, επιτέλους μια νέα προοπτική, να ασχοληθεί και με κάτι νέο!

Μέρα με τη μέρα όλο και πιο κοντά, περνούσαν σχεδόν τη μισή μέρα παρέα, ήταν έξυπνος και μάθαινε γρήγορα, της άρεσε η ηρεμία και η σιγουριά του, σοβαρός και αστείος ώρες ώρες, της άρεσε και η ευαισθησία του που επιμελώς έκρυβε από τους πολλούς, λίγο άτολμος μονάχα της φαινόταν ότι ήταν, κάποιες φορές κλειστός και απόμακρος στις σκέψεις του σπανιότερα, αλλά κι αυτό είχε τη γοητεία του.

Άρχισαν να περνούν και τα διαλείμματα μαζί, για ένα γρήγορο καφέ στην απέναντι καφετέρια, λίγο παραπάνω μετά το τέλος της μέρας να κάθονται στο γραφείο για να κλείσουν τη μέρα τους παρέα, να τακτοποιήσουν τις εκκρεμότητες της μέρας έλεγαν στους άλλους, αλλά η αλήθεια ήταν ότι οι εκκρεμότητες ήταν πολύ λίγες. Και όσο και να της ήταν αδιάφορος αρχικά, άρχισε σιγά σιγά να τον νιώθει λιγότερο «παιδί» και περισσότερο «άντρα».

Ώσπου ο Στέλιος έκανε τη πρώτη κίνηση, μετά από δυο περίπου μήνες, Ιούνιος ήταν, της ζήτησε να βγουν έξω οι δυο τους. Το περίμενε κάποια στιγμή, έβλεπε τις ώρες που μιλούσαν τη ματιά του που μερικές φορές πρόδιδε όσα είχε στο μυαλό του, τον έβλεπε κι αυτή πια «αλλιώς».

Ήθελε να πει ναι, αλλά από την άλλη φοβόταν ότι αν δεχόταν το ραντεβού θα περνούσε ένα κατώφλι που ίσως την οδηγούσε σε δύσκολα και οδυνηρά μονοπάτια. Όμως η Μυρσίνη άνθρωπος φύσει τολμηρός και δυναμικός, ήταν και εκείνες οι ματιές τους που της είχαν στοιχειώσει τα όνειρα τις νύχτες και ξύπναγε νομίζοντας ότι εκείνος ήταν που κοιμόταν δίπλα της και όχι ο άντρας της, δεν θα μπορούσε να κλείσει τη πόρτα στην πρόκληση.

Σχεδίασαν.

Η συνηθισμένη δικαιολογία, σύσκεψη σε συνεργαζόμενη εταιρία, κινητά κλειστά και να που οι δυο τους μπαίνουν στο αυτοκίνητό της και οδηγούν μακριά, έξω από τη πόλη αμέσως μόλις έφυγαν όλοι. Ουζάκι με θαλασσινά σε ένα βράχο, καθημερινή ήταν και μόνο λίγοι τουρίστες στα παραδίπλα τραπέζια, γλύκαναν οι ματιές τους, ήταν και το ούζο που χαλάρωσε τα κορμιά, μούδιασε την ένταση, απαγορευμένο, πρώτη της φορά έβγαινε κρυφά έτσι από τότε που παντρεύτηκε, ανάμικτα συναισθήματα, ήθελε να είναι μαζί του, απολάμβανε τη παρέα του, από την άλλη η οικογένεια, το σπίτι της, τύψεις…

Επιστροφή χωρίς κανείς να παρεκτραπεί, απόλυτα ο καθένας στο ρόλο του, μέχρι που μετά από μια στροφή της ζήτησε να σταματήσει για λίγο στην άκρη. Δεν πρόλαβε να ακινητοποιήσει το αυτοκίνητο, είχε πέσει πάνω της και τη φίλαγε…κατέληξαν σ’ ένα από τα ξενοδοχεία που βρήκαν στην λίγο πιο κάτω, σε όλο το δρόμο σκεφτόταν τι πήγαινε να κάνει, απιστία, βαριά κατάσταση, κι απ’ την άλλη έρχονταν η δικαιολογία: το κενό στο γάμο της που τόσα χρόνια πάλευε να καλύψει με τη δουλειά…και να που ήρθε ξανά ο έρωτας, το πάθος, η ένταση, άξιζε το κόπο να δοκιμάσει είπε…

Της άρεσε που ήταν παραδομένη σ’ εκείνον τον άντρα που ένιωθε πως τον είχε ερωτευτεί, αλλά δεν απόλαυσε την ερωτική πράξη μαζί του. Αναστολή? Η «ανατομία» του που ήταν λίγο περίεργη? Έφταιγαν οι τύψεις της απιστίας?

Γύρισε στο σπίτι αναστατωμένη, ευτυχώς η οικογένεια έλειπε σε βραδινή βολτίτσα στο πάρκο, έκανε βιαστικά ντους, να διώξει από πάνω της το άγγιγμά του, τα χάδια του, το σπέρμα του.. .σπέρμα έρωτα ήταν? ακεφτόταν η Μυρσίνη… σε ένα ατελειώτο παιχνίδι θλοβερών σκέψεων… ενοχών..
Image Hosted by ImageShack.us
Γύρισαν, έβαλε το παιδί για ύπνο και έπρεπε πλέον να ‘ρθει αντιμέτωπη με το θυμό του Γιάννη, δυσανασχετούσε αλήθεια το τελευταίο διάστημα αλλά τούτη τη φορά της είπε ότι αρκετά έδειξε κατανόηση, δεν θα το ανεχτεί άλλο, τέλος οι υπερωρίες και οι φιλόδοξες καριέρες, έχει και οικογένεια να μην το ξεχνά, έπρεπε να διαλέξει. Βέτο. Λύγισε μπροστά στις τύψεις της και τα δίκια του. Φαντάστηκε τον σύζυγό της στο πάρκο να ακολουθεί τη μικρή με το ποδηλατάκι της την ώρα που εκείνη πηδιόταν με το συνάδελφο σε ένα κρεβάτι των πολλών. Φρίκη, απόγνωση, λύπη, τύψεις, τι άλλο να μείνει?

Από κείνη τη μέρα γύρναγε νωρίς, είπε στο δ/ντη ότι υπήρχε πρόβλημα με τη νταντά και δεν θα μπορούσε πλέον να κάθεται παραπάνω ώρα στη δουλειά και στο Στέλιο την αλήθεια, ότι ο άντρας της την πιέζει ν’ αλλάξει συμπεριφορά και να μαζευτεί στο σπίτι.

Κι όμως δεν έδειξε να πτοείται κανείς από τους δύο. Πηδιόταν όπου και όποτε μπορούσαν, με τη Μυρσίνη πάντα να μην μπορεί να απολαύσει τα μέγιστα από τις συνευρέσεις τους, όμως παραδόξως δυνάμωνε μέρα με τη μέρα το δέσιμο που ένιωθε για το Στέλιο, της ψυχής το δέσιμο, αλλά και οι ενοχές της γι’ αυτό που έκανε.

Ο Στέλιος απολύθηκε από την εταιρία, κρίση, περικοπές προσωπικού, ήταν και ο νεότερος, όμως είχε μάθει τη δουλειά, ξεκίνησε μόνος του στην Αθήνα πλέον, εκείνη τον βοηθούσε από μακριά. Τηλέφωνα «υπηρεσιακά» και τηλέφωνα απελπισμένα, ερωτικά… Στο σπίτι ένταση, ο Γιάννης καταλάβαινε πως κάτι γινόταν και να της το λέει, να τη ρωτά τι συμβαίνει, η Μυρσίνη να μην απαντά, μονίμως μέσα στην ένταση, να απομονώνεται χωρίς λόγο, να βγαίνουν έξω και εκείνης το μυαλό να είναι στο Στέλιο, να μη συμμετέχει στις κουβέντες της παρέας, να παραμελεί το παιδί, το σύζυγο και το σπίτι! Δεν ήταν πια ο εαυτός της!

Και το χειρότερο ήταν ότι, με πρωτοβουλία της Μυρσίνης και τη σύμφωνη γνώμη του Στέλιου, προκειμένου να βρίσκονται, απέκτησαν οικογενειακές σχέσεις. Όποτε ο Στέλιος ερχόταν στη πόλη να δει την πατρική του οικογένεια έβγαιναν μαζί όλοι, έγιναν φίλοι ο Γιάννης και ο Στέλιος, αυτό δεν ήταν στο σχέδιο, ακόμα χειρότερο μπλέξιμο, και το να βρίσκονται γινόταν όλο και πιο δύσκολο, απόσταση και ο Γιάννης να παρακολουθεί άγρυπνος…

Επόμενος χειμώνας και στο μέσον περίπου η Μυρσίνη έγκυος, και οι δυο ήθελαν δεύτερο παιδί, ίσως ήταν η πιο κατάλληλη περίοδος. Ο Στέλιος έγινε έξαλλος μόλις το έμαθε, έξαλλος και πληγωμένος, δεν το περίμενε, ίσως πίστευε ότι η Μυρσίνη θα άφηνε το Γιάννη για εκείνον, αλλά ποτέ δεν της είχε ζητήσει κάτι τέτοιο, ποτέ δεν τέθηκε θέμα για να είναι μαζί ως ζευγάρι. Η Μυρσίνη από τη μεριά της δεν ένιωθε ότι θα μπορούσε να φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή της, να πάρει διαζύγιο, να πληγώσει το παιδί της, να αφήσει τη δουλειά της και να πάει να ζήσει στη κόλαση της Αθήνας για το Στέλιο.

Έμοιαζε σα να ‘ταν το τέλος της ιστορίας τους, μόνο μια φορά η Μυρσίνη είδε το Στέλιο στη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, νιώθοντας «βαριά» στον ένατο πια μήνα, ένιωσε άβολα, έφυγε γρήγορα από το τραπέζι για το δωμάτιό της, είπε πως ήθελε να ξαπλώσει.

Το δεύτερο παιδί της ήταν σχεδόν ενός χρόνου, ο Στέλιος δεν ερχόταν πια σχεδόν ποτέ στη πόλη, είχε πάνω από χρόνο να τον δει. Η καριέρα της άρχισε πάλι να διαγράφεται ελκυστική, ο Γιάννης την έβλεπε πως είχε χάσει το κέφι της για ζωή, την έσπρωξε να αρχίσει πάλι να κυνηγά τη δουλειά μήπως και συνέλθει.

Όταν ήρθαν τα σεμινάρια στα κεντρικά της εταιρίας στην Αθήνα, ήρθε και το τυχαίο τηλεφώνημα του Στέλιου, τη ρωτούσε πως είναι, τι κάνει και μέσα σ όλα του είπε για το 3ημερο ταξίδι…Κανόνισαν να βρεθούν για καφέ στο Πασάλιμάνι το πρώτο απόγευμα, είχαν τόσα νέα να πουν! Ζεστή ατμόσφαιρα μεταξύ τους, η δουλειά του πήγαινε σχετικά καλά, είχε δεσμό εδώ και λίγους μήνες, και τότε άρχισε απέξω απέξω να της ρίχνει το φταίξιμο που απομακρύνθηκαν με την επιλογή της να κάνει παιδί ενώ ήταν οι δυο τους μαζί, ούτε λίγα ούτε πολλά της έλεγε πως έπρεπε να το έχει κουβεντιάσει μαζί του!
Άλλαξε η Μυρσίνη!
Θύμωσε τόσο, να έχει τέτοιες απαιτήσεις εκείνος που ποτέ δεν μίλησε για προοπτική στη σχέση τους κι εξάλλου ας μη κρυβόμαστε, πια προοπτική θα είχε αυτή η σχέση? Δεν θα μπορούσαν να είναι ποτέ μαζί και να είναι ευτυχισμένοι! Του τα είπε όλα, με τη σειρά της του έριξε μέρος της ευθύνης για το ότι ποτέ δεν της μίλησε για όσα είχε κατά νου, ποτέ δεν διεκδίκησε σαν άντρας να την έχει δική του φανερά, χωρίς δεσμεύσεις, απλά φανερά μαζί, τώρα πια αργά για όλα…

Κι όμως όχι για όλα.
Της ζήτησε να ζήσουν για μια τελευταία φορά τα «όλα», όσα δεν έζησαν κι ούτε θα ζήσουνε ποτέ ξανά, ήθελε να κάνει τα «όλα» πράξη για εκείνη, να την αποχαιρετίσει με «όλα» για «όλα».
Για άλλη μια φορά εραστές λοιπόν, μακριά από οικογένειες και σπίτια, και όχι σε φθηνά ξενοδοχεία, σε χώρο χωρίς περιττές πολυτέλειες, απλά, ανθρώπινα, ήρεμα, σαν κύριος και κυρία «τάδε». Και τότε μόνο η Μυρσίνη απόλαυσε την αγκαλιά του Στέλιου, απόλαυσε ολοκληρωτικά τον έρωτα μαζί του, πήρε και έδωσε ηδονή και πόθο χωρίς αναστολές, κάτι που της «χρεώσταγε» αυτή η σχέση από εκείνο το βραδάκι στο φθηνό ξενοδοχείο της εθνικής.
Και τότε μόνο μπόρεσε να τον αφήσει πίσω της και να προχωρήσει στη ζωή της… χωρίς ποτέ να του φανερώσει την αλήθεια για την πατρότητα του δεύτερου παιδιού της.

____________________________

 

Και δεν έμαθε ποτέ ότι ο Γιάννης τα ήξερε όλα για το Στέλιο, τα είχε καταλάβει σχεδόν από τότε που ξεκίνησαν, έβλεπε το πάθος στα μάτια τους κάθε φορά που βρίσκονταν «οικογενειακώς». Όταν ήρθε το ταξίδι της την είχε ενθαρρύνει να πάει επίτηδες και είχε «τυχαία» τηλεφωνήσει στο Στέλιο δήθεν να δει τι κάνει και του πέταξε σε ανύποπτο χρόνο ότι η Μυρσίνη θα πήγαινε Αθήνα. Είχε αφήσει τα παιδιά στην αδελφή του και την ακολούθησε κρυφά, την ακολούθησε από την ώρα που βγήκε από το κτίριο των σεμιναρίων, τους είχε δει από μακριά να πίνουν καφέ στο Πειραιά, τους είδε να μπαίνουν σε κείνο το άλλο ξενοδοχείο, τους είχε δει να κυκλοφορούν στους δρόμους αγκαλιασμένοι.
Ήξερε ακόμα και για το δεύτερο παιδί πως δεν ήταν δικό του, δεν χρειαζόταν να κάνει τεστ πατρότητας, «ήξερε» για το μήνα που η Μυρσίνη έμεινε έγκυος!

Και δεν έμαθε ποτέ ότι ο Γιάννης ήξερε και για το Μιχάλη (τον άλλο εραστή της Μυρσίνης) στο Λονδίνο, η είδηση του άδικου χαμού σε τροχαίο του επιφανούς έλληνα στο εξωτερικό, με την φίλη του να σπαράζει στην είδηση του θανάτου του, έκανε το γύρο του κόσμου μέσω του διαδυκτίου.
Η Μυρσίνη με τα παιδιά της έχει γυρίσει πια από την Αγγλία, πέρασε ο ένας χρόνος στο Λονδίνο, η καριέρα της είναι σε καλό δρόμο, στέλεχος πλέον. Κουβαλά το Στέλιο μέσα της με αγάπη. Ξανάσμιξε με το Γιάννη και ζουν πάλι όλοι μαζί στο παλιό τους σπίτι….και συνεχίζει και μετά το Λονδίνο να φοράει τη βέρα της.

Και δεν θα μάθαινε ποτέ ότι ο Γιάννης τα καταλάβαινε όλα και για τον γιατρό στα πρώτα χρόνια του γάμου της…
__________________________

Γιατί έμεινε πλάι της? Γιατί δεν είπε ποτέ τίποτα? Γιατί την έσπρωξε στο Στέλιο για άλλη μια φορά? Ο καθένας μπορεί να βρει χίλιους δυο λόγους …μα μόνο ένας υπήρχε για το Γιάννη.

Ο Στέλιος έκλεισε το γραφείο στην Αθήνα και έστησε γραφείο παροχής υπηρεσιών στη πόλη τους, η ποιότητα ζωής της επαρχίας δεν συγκρίνεται με τίποτα είπε. Σε ένα χρόνο περίπου παντρεύτηκε, σύντομα περιμένουν το πρώτο τους παιδί, θα το βαφτίσει ο Γιάννης.

Και κει σε ένα διαμέρισμα στην απέναντι πολυκατοικία ήρθε ένα νέο ζευγάρι και αν η Μυρσίνη δεν είχε δει το Μιχάλη νεκρό, όταν της ζήτησαν να τον αναγνωρίσει στο νεκροτομείο σε ένα από τα νοσοκομεία του Λονδίνου, θα έπαιρνε όρκο πως είναι αυτός που στέκεται και την κοιτά από το μπαλκόνι χαμογελώντας…

10 thoughts on “Το σπέρμα του έρωτα της Μυρσίνης

  1. Εξαιρετικό. Είναι αυτό που λένε ότι «δεν με νοιάζει τι κάνεις όταν είσαι χωρίς εμένα, μόνο όταν είμαστε μαζί είναι σημαντικό για μένα» Πολύ ώριμος ο Γιάννης.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: