3_ Σκέψεις καλοκαιριού

Και καθώς η σιωπή να σκίζει το σκοτάδι,
τίποτα πια δεν ακούγεται, παρά οι κουρασμένες φωνές,
αναρωτιέμαι στο μαύρο,
βυθίζομαι στις πλάνες…
Τι νόημα να είμαστε εδώ?
Ποιος κανονίζει τις σιωπές,
ποιος διαφεντεύει τις φωνές?

Το κόκκινο καλύπτει τα μάτια μου,
η ζάλη του αλλάζει τη μορφή μου.
Ψάχνω για έναν ήχο…
το νόημα… ποιος το κρατά?
Θέλω να ορίζω το ξημέρωμα!
Θέλω να φέρνω εγώ τη νύχτα!
Μα όλα θολά…
Θολά…κι αδύναμα…και τελειωμένα…
χόρευε, χόρευε στον ήλιο,
χόρευε ταγκό….μονάχος,
μοναχός στο μέσον της πλατείας,
πλανόδιων μουσικών παράφωνα βιολιά
τι σημασία έχει?
το πρόσωπο που γυαλίζει, το κορμί που λικνίζεται,
κρατά αγκαλιά μια ντάμα αόρατη
κοίτα, γελούν οι λιγοστοί περαστικοί,
τρελός? Αλλοπαρμένος μήπως?
μα αυτός συνεχίζει το ταξίδι τού ενός,
χαμένος στη μουσική…η μουσική, η τρέλα…
και θυμήθηκα τα τελευταία λόγια της φίλης…
να μη γυρίσεις δίχως ταγκό να χορέψεις!
Να λοιπόν! Θ αδράξω τη στιγμή! Ανατροπή!
αγκαλιά που ανοίγει, με κρατά…απαλά,
Ω, γυρνάμε δυνατά, ο κόσμος γυρνά!
χορός κόντρα στο χορό της λογικής!
μα μόλις πάψει η μουσική…κενό
κενό στα χέρια, που πήγε αναρωτιέμαι?
κι αυτός… πως έχει τη ντάμα αγκαλιά, τι πλάνη,
νομίζει πως μοιράζονται τις νότες…προδοσία!
κοίτα στην αγκαλιά σου, λέω, κενό θα βρεις,
αλήθεια…κανείς ποτέ κανέναν δε κρατά, νομίζει πως..
κενό… μονάχοι χορευτές στο χορό της κάθε ώρας
ζούμε, πηγαίνουμε,…. που? προς το τέλος!
χορεύουμε τα ταγκό μας όλα τα άναστρα βράδια …
έτσι και στο τέλος.. μοναχοί…

One thought on “3_ Σκέψεις καλοκαιριού

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: