Θα ήθελα..

Θα ήθελα να με διαβάσεις σωστά…
Θα ήθελα να αγαπήσεις τα λάθη μου και να μου χαρίσεις φτερά. Θα ήθελα τα ψηλά βουνά να κατεβαίνουν στη θάλασσα…. να πολεμούν το κύμα και να γεύονται την αλμύρα. Θα ήθελα μια άλλη διάσταση…
Διάσταση άγνωστη σαν τα ακανόνιστα σύννεφα του ουρανού. Και μια πανσέληνος να χαρίζει φιλιά στα τολμηρά σύννεφα. Να κλείνει πονηρά το μάτι σε κάθε αίτιο.
Θα ήθελα μια αλήθεια με τα οστά της (όπως λέει και η Ρηνιώ…)
Θα ήθελα μια άλλη ζωή χωρίς χρήμα και άγχος της επιτυχίας…
Θα ήθελα να σκοτώνω το χρόνο μου με αληθινούς ανθρώπους , να πίνω δάκρυα και γεύομαι φιλιά αληθινά… φιλιά όχι ερωτικά , φιλιά της έκστασης ζωής.
Θα ήθελα να πουλήσω ότι έχω μαζέψει από ανθρώπους… να γίνω ξανά ένας «άγραφος χάρτης» … να με ζωγραφίσουν τα χέρια των παιδιών και έτσι να πορευτώ στο μέλλον…
Θα ήθελα το μέλλον να έχει ηχοχρώματα αγάπης και πάθους. Το πάθος του παλμού της καρδιάς και της αξιοπρέπειας…
Θα ήθελα να μπορώ να αγγίξω τα αστέρια … για να μπορώ να πέφτω από τα αστέρια.
Θα ήθελα να ακούσω το όνειρο να μιλάει… να μου πει για τα ζόρια και για τους βιασμούς που έχει υποστεί…
Θα ήθελα ένα δράκο για φίλο… τα κρύα βράδια η φλόγα του από το στόμα να γίνει θερμότητα…. να αλλάξει ο δράκος του παραμυθιού και να γίνει σύντροφος ζωής!
Θα ήθελα με ένα βήμα να είμαι αλλού… όχι με την έννοια των συνόρων… αλλά με τη σημασία της ελευθερίας. Να επιλέγω τη δίψα μου και το αναψυκτικό μου. Να διψάω αιώνια για ότι αγαπώ και ας είναι ένα βήμα δρόμος.
Θα ήθελα ο χρόνος να είναι φίλος… να με καίει αργά , να αφήνει σημάδια , να με φθείρει και να τον αγαπώ… Να με πονάει και να τον αγαπώ. Χρόνος της συντροφικότητας. Μαζί θα πεθάνουμε μωρό μου…
Σε χώρους με κυπαρίσσια , νεκροταφεία τα λένε…
Θα ήθελα να μη νομίζεις ότι κάνω μακάβριες σκέψεις…
Θα ήθελα να μπορέσω να … εκτονωθώ, σαν βαλβίδα υψηλής πίεσης. Αλήθεια θυμάσαι την αδιαβατική εκτόνωση από τη Φυσική;
Θα ήθελα να θυμάσαι τις ομορφιές πλάι με τις ασχήμιες. Να προσκυνάς και τις δύο. Όχι από μεγαλοψυχία αλλά από πείσμα…
Θα ήθελα να σου πω και πολλά άλλα «ήθελα» αλλά δε θέλω…
Δε θέλω να με διαβάσεις άλλο… Ακούω τώρα ήχους… μουσικής…

Σε ευχαριστώ για όσα «ήθελα» δεν μου χάρισες…. με έκανες να σε θέλω
περισσότερο.

(υ.γ. και αν νομίζεις ότι τα παραπάνω αναφέρονται σε συγκεκριμένο πρόσωπο … ε, τότε δε με διαβάζεις σωστά…)
Τα σέβη μου….

One thought on “Θα ήθελα..

  1. λίγο αργότερα θα πω του δράκου που θα σε βρει όμως δε θα τον παρακαλέσω να έρθει σε σένα… Άμα θέλει ας το κάνει από μόνος του…

    Να θέλεις! (ευχούλα είναι)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: