Του έρωτα και… της ντροπής


Η συμφωνία τελικά εφαρμόστηκε… με βάση την ερμηνεία της Λίνας! Ίσως έτσι να είναι καλύτερα… Ψυχοφθόρες καταστάσεις! Υπάρχει ελπίδα πάλι για το Φλεβάρη. Το Φλεβάρη του 2008. Τότε που ο Φλεβάρης θα έχει 29… Τι νόημα να έχουν όλα αυτά; Η πρόκληση ίσως να είναι μια εξήγηση. Αν και σε ζητήματα καρδιάς και εγωισμού δεν υπάρχουν λογικές…
Τέλος Φλεβάρη του 2000. Δίσεκτη χρονιά. Όταν χτυπάει η πόρτα και δεν είναι ο γαλατάς αλλά ο έρωτας. ( Το ξέρω ότι όλα αυτά σου ακούγονται γλυκανάλατα και σου προκαλούν αηδία. Έχεις δίκιο αλλά δεν έχω άλλο τρόπο περιγραφής… τουλάχιστον για την αρχή της ιστορίας.)
Η Λίνα μέχρι τότε ήταν κάτι μεταξύ φίλης και γνωστής. Χαμηλών τόνων. Φοιτήτρια οδοντιατρικής. Συνηθισμένος τύπος γυναίκας. Θα την χαρακτήριζα καλό κορίτσι.
Παρέα σε αποκριάτικο πάρτι. Η απέχθειά μου για τις απόκριες ήταν και είναι δεδομένη!!! Πάντα κάτι στραβό γινόταν τις Απόκριες. Από μικρός σιχαινόμουν αυτές τις μέρες. Μα τι να κάνω. Είπα να ξορκίσω τους φόβους και να απολαύσω ένα αποκριάτικο πάρτι.
Ήταν χαρακτηριστική η σκηνή υπό τους ήχους της μουσικής και την γλυκιά επίδραση του ποτού να λέω στη Λίνα ότι μισώ τις Απόκριες. Μέσες άκρες της εξήγησα τα «άσχημα της Αποκριάς» που κουβάλαγα εδώ και χρόνια. Και η απάντησή της αφοπλιστική: « Ίσως να αλλάξεις γνώμη». Δεν έδωσα και πολύ σημασία σ’ αυτή τη φράση – χρησμός. Και αυτό γιατί η Λίνα σε τέτοιες καταστάσεις πάντα έλεγε λόγια παρηγοριάς. Οπότε μια από τα ίδια , σκέφτηκα.
Το τέλος της νύχτας , το σκόρπισμα της παρέας και η ιστορική ερώτηση της Λίνας:
«Θέλεις παρέα για απόψε το βράδυ;».
Κάποιο πρόβλημα έχουν τα αυτιά μου, υπέθεσα. Αμηχανία. Χιλιάδες σκέψεις και ερωτηματικά σε ένα δευτερόλεπτο. Δεν ήταν ζήτημα συντηρητισμού αλλά αυτή η φράση δεν είχε καμία σχέση με το χαρακτήρα και την εικόνα της Λίνας. Εξάλλου δεν υπήρχε καμία προδιάθεση. Κάποιο σημάδι που να έδειχνε ότι κάτι μπορεί να «παιχτεί» με τη Λίνα.
«Θέλεις παρέα για απόψε το βράδυ;». Η παραπάνω σκηνή θα πρέπει να είναι ο ορισμός του αιφνιδιασμού. Μιλάμε για τρομοκρατική ενέργεια!!! Με την καλή έννοια βέβαια. Μπόρεσα και απάντησα στην ερώτηση της Λίνας.
«Ναι» , είπα. Ήθελα να ρωτήσω πολλά αλλά … τέτοια ώρα… τέτοια ερώτηση… τέτοιες απαντήσεις….
Σε λίγα λεπτά με τη Λίνα στο σπίτι μου. Στο κρεβάτι. Διέκρινα ίχνη φόβου στο βλέμμα της Λίνας. (όχι βέβαια για αυτό που είδε…) . Ίχνη φόβου για την τόλμη της! Για την τόλμη της, που έγινε πράξη.
Ξημέρωμα! Ξημέρωμα μιας νέας σχέσης. Χωρίς ύπνο…Μου άρεσε η τόλμη της Λίνας και είπα να ακολουθήσω το παράδειγμά της. Και από ιδέες πάω καλά…
«Θα ήθελα ανεξάρτητα από την πορεία της σχέσης μας να κάνουμε την εξής συμφωνία: Να βρισκόμαστε κάθε χρόνο αυτή την ημερομηνία και να κάνουμε έρωτα. Και ας έχουμε σχέση και ας είμαστε παντρεμένοι με άλλους συντρόφους.» , αυτή ήταν η δική μου τολμηρή πρόταση.
Η Λίνα με χαρακτηριστική ευκολία συμφώνησε. Παράξενο σκέφτηκα.
Ξημέρωνε 29η Φλεβάρη 2000. Κάτι που δεν το σκέφτηκα…
Ο έρωτας χτυπούσε πιο δυνατά τους επόμενους μήνες… Τόσο δυνατά που ήρθε και ο χωρισμός μετά από έξι μήνες. Όπως συμβαίνει με όλες τις ιστορίες… Σεπτέμβρης ήταν…Το τέλος με άσχημο τρόπο. Παρόλα αυτά η Λίνα κυρία στις συμφωνίες της…
Λίγο πριν το τέλος ρώτησα αν ισχύει η συμφωνία μας.
«Μα και βέβαια ισχύει, βρε Γρηγόρη».
«Τότε θα τα πούμε σύντομα», είπα και έσπευσα να την φιλήσω. Με απώθησε. Όχι για να αποφύγει το φιλί… αλλά να μου διευκρινίσει ότι δεν είναι και τόσο σύντομα….
«29 Φλεβάρη 2004 θα τα πούμε» , είπε η Λίνα και έσπευσε να με φιλήσει.
Κόκαλο! Πάγωσα! Κρύο φιλί!
Πριν προλάβω να ρωτήσω η Λίνα διευκρίνισε ότι η συμφωνία μας κλείστηκε 29 Φλεβάρη 2000 οπότε το επόμενο ραντεβού θα είναι στις 29 Φλεβάρη… 2004. Αρχικά το πήρα ως αστείο αλλά… τα πράγματα ήταν σοβαρά. Η Λίνα το εννοούσε. Θα κάναμε έρωτα κάθε 29 Φλεβάρη…. κάθε 4 χρόνια.
Δεν πίεσα την κατάσταση διότι δεν ήθελα να αρνηθεί ολοκληρωτικά τη συμφωνία μας.

29 Φλεβάρη 2004. Η Λίνα πριν λίγο καιρό είχε παντρευτεί. Εγώ με μακροχρόνια σχέση. Βρεθήκαμε εκείνο το βράδυ στην Αθήνα. Ο καθένας μας βρήκε τρόπο και ήρθε στο ραντεβού. Περάσαμε μαζί μόνο και μία νύχτα. Νύχτα με ενοχές… Απατούσαμε και οι δύο τους συντρόφους μας… Νύχτα της ντροπής!
Δε ξέρω αν μου άρεσε. Δεν ξέρω αν άρεσε στη Λίνα. Τελικά τίποτα δεν μένει όρθιο , τίποτα δεν είναι αιώνιο.
Τους ανθρώπους , τους αγαπάς την κατάλληλη στιγμή. Μη ζητάς διαχρονικές καταστάσεις.
Ερωτήματα:
Το παρελθόν έχει θέση στο σήμερα , στο αύριο;
Αναβίωση έρωτα; Αναβίωση σεξ;
Η συμφωνία είναι ακόμη σε ισχύ. 29 Φλεβάρη 2008 είναι το επόμενο ραντεβού.
Προς το παρόν είμαι ευτυχισμένος που ζω… στο 2006 και ο Φλεβάρης έχει 28 ημέρες…
Το Φλεβάρη του 2000 μπορείς να μου τον δώσεις;
Όχι!!!
Τότε παράτα με….
Συμφωνία του έρωτα και … της ντροπής…

 

Πες μου ένα ψέμα,

ν’ αποκοιμηθώ.

Μοναχά για σένα,

κάνω τον χαζό.

Λίνα, Λίνα, κι αν σε χάνω,

δεν θα σε ξαναπικράνω,

σαν το σκύλο με τη γάτα,

η αγάπη μας στη στράτα.

Λίνα, Λίνα, παίρνω φόρα

κι όλα τ’ άπλυτα στη φόρα,

έχεις ομορφιά φιδίσια,

τι γυρεύεις στα Πατήσια;

One thought on “Του έρωτα και… της ντροπής

  1. Παράθεμα: 3 χρόνια ιστορίες…3 χρόνια blogger… « Λ α β ύ ρ ι ν θ ο ς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: