Το «σ ‘ αγαπώ» της εκδίκησης!

Εκείνη τη νύχτα έβρεχε. Γενάρης του 1998. Θεσσαλονίκη. Κολλάει γάντι το λαϊκό άσμα «να σου θυμίσω είχε παλιόκαιρο τη μέρα που σε γνώρισα». Η Στέλλα μέχρι εκείνο το βράδυ ήταν απλά μια γνωστή και τίποτα παραπάνω. Φεύγοντας από το ρεμπετάδικο με τη παρέα έγινε χαμός. Καταιγίδα! Βρεθήκαμε στο ίδιο ταξί και τελικά καταλήξαμε σπίτι μου. Προσφέρθηκα να φιλοξενήσω τη Στέλλα. Η βροχή ήταν τόσο δυνατή που τελικά η Στέλλα δέχτηκε τη φιλοξενία που της πρόσφερα.
Όσο και αν μοιάζει παράξενο δεν είχα πονηρές βλέψεις. Ξαπλώσαμε και… μεταξύ ύπνου και ξύπνιου άρχισαν τα χάδια σε επικίνδυνα σημεία. Μετά ήρθαν τα φιλιά. Και μετά… τίποτα! Κυριολεκτικά τίποτα.
Πρωινό παρέα. Κουβέντα για το αν είχαμε σχέση ή όχι. Η Στέλλα δήλωσε ότι πριν λίγο καιρό είχε χωρίσει με το Γιάννη , το αγόρι της. Ο Γιάννης έφυγε για τη «μαμά πατρίδα» και έτσι κοινή συναινέσει αποφάσισαν να διακόψουν τη σχέση τους.
Μετά από μερικές μέρες η Στέλλα ξανά στο σπίτι μου. Θετικό σημάδι, σκέφτηκα. Αν και δεν είχα όρεξη εκείνο τον καιρό για σχέση και άλλες ιστορίες δέχτηκα με χαρά την επίσκεψη της Στέλλας.
Κοιμηθήκαμε παρέα. Δε ξέρω πως μου ήρθε εκείνο το βράδυ και σκέφτηκα να παίξω ένα παιχνιδάκι. Έτσι για να δω αντιδράσεις… Η Στέλλα με άκουσε με έκπληξη όταν της είπα ότι είμαι παρθένος!!! Το είπα με τόσο σοβαρό ύφος που… με πίστεψε. Έδωσα και διάφορες εξηγήσεις ότι απλά δε μου έτυχε κτλ. Τόσο καλός ηθοποιός ήμουν και η Στέλλα όχι μόνο το πίστεψε αλλά ανέλαβε δράση ώστε να πάψω να είμαι παρθένος!!!
Τελικά το κάναμε… Μου άρεσε αυτό το παιχνίδι… Όλα τα έκανε η Στέλλα σα μια καλή δασκάλα.
Τις επόμενες μέρες η σχέση μας δυνάμωνε. Κάθε μέρα μαζί. Περνούσα ωραία. Και να μία νύχτα σκάει ο Γιάννης ( ο πρώην της Στέλλας). Είχε πάρει άδεια από το στρατό και ήρθε επίσκεψη στη Θεσσαλονίκη. Ξεπερνώντας κάθε όριο καλοσύνης έδωσα το ok να φιλοξενήσει η Στέλλα το Γιάννη στο σπίτι της. Κοιμήθηκαν και μαζί. (απλά κοιμήθηκαν , δεν έκαναν έρωτα).
Κυλάει ο χρόνος και η σχέση μας. Σταδιακά αλλά σταθερά ερωτευόμουν τη Στέλλα. Κάθε μέρα και πιο έντονα , πιο δυνατά. Συχνές ήταν οι παρεμβάσεις του Γιάννη. Τηλεφωνήματα και παροδικές επισκέψεις. Έδειχνα κατανόηση. Η Στέλλα τον λυπόταν μια και ακόμη δεν την είχε ξεπεράσει. Έδειχνα κατανόηση μα και θυμό. Τρελαινόμουν όταν ερχόταν ο Γιάννης. Πολλές φορές ήταν άγριοι οι καβγάδες. Μα τι να κάνω αγαπούσα. Την είχα πατήσει.
Μάης ήταν. Ο Γιάννης ήρθε ξανά για δύο μέρες. Η Στέλλα φιλοξένησε πάλι το Γιάννη. Παρόλα τις υποσχέσεις ότι δεν θα γινόταν ξανά αυτό το σκηνικό. Ο Γιάννης έφυγε. Την επομένη η Στέλλα είχε γενέθλια.
Με τη Στέλλα στη Βίλκα της Θεσσαλονίκης , στο έθνικ εστιατόριο. Η Στέλλα έχει γενέθλια. Ρομαντικό δείπνο τα δυο μας. Ερωτευμένος μέχρι θανάτου. Τόση αγάπη , έρωτας που εκείνο το βράδυ αγαπούσα όλο τον κόσμο. Ακόμη και το «σύννεφο» που ακούει στο όνομα Γιάννης πίστευα ότι με την αμοιβαία κατανόηση θα ξεπεραστεί. Συζήτηση για τη σχέση μας. Νύχτα μαγική. Λόγια αγάπης από τη πλευρά μου. Δώρο. Η Στέλλα είχε συγκινηθεί. Ένιωσε πόσο δυνατά και απόλυτα την αγαπώ.
« Γρηγόρη θέλω να σου πω κάτι», η φράση της Στέλλας. Ανησύχησα όχι από τη φράση της αλλά από το βλέμμα της.
Και η Στέλλα συνέχισε. « Ξέρεις χθες βράδυ δεν κοιμηθήκαμε απλά με το Γιάννη. Έγινε…».
Πάγωσα. Τι είπε η Στέλλα; Πηδήχτηκε με το Γιάννη!!! Για ένα δευτερόλεπτο (ειλικρινά για 1 μόνο δευτερόλεπτο) σκέφτηκα να αναποδογυρίσω το τραπέζι και να πλακώσω τη Στέλλα στο ξύλο. Εγώ δήλωνα με κάθε τρόπο τον έρωτά μου και εκείνη μου εξομολογιόταν ότι με κεράτωσε.
Κρατήθηκα. Μετά το σοκ , έπιασα το μπουκάλι κρασί (όχι για να το σπάσω στο κεφάλι της Στέλλας) αλλά για να σερβίρω. Η Στέλλα άφωνη παρακολουθούσε τη ψυχραιμία μου. ( Εδώ που τα λέμε θαυμάζω κι εγώ ακόμη τον εαυτό μου για τη ψυχραιμία που επέδειξα)
«Στη υγειά μας» , της είπα σηκώνοντας το ποτήρι κρασί. «Μην ανησυχείς Στέλλα για μένα έχω μάθει να γιορτάζω τις άσχημες στιγμές της ζωής μου» , συμπλήρωσα.
Σίγουρα η Στέλλα θα προτιμούσε μια άλλη αντίδραση. Ανησυχούσε με τη ψυχραιμία μου. Άσχετα αν εγώ από μέσα μου έβραζα!!!
Από εκείνο το βράδυ η σχέση μας πέρασε κρίση. Καβγάδες. Ερωτευμένος στο φουλ δε μπορούσα να ξεκόψω με τη Στέλλα. Το ίδιο και εκείνη. Ήρθε το καλοκαίρι , πήγαμε διακοπές. Προσπάθειες να ξεπεραστεί η σκιά του Γιάννη.
Σεπτέμβρης του 1998 και τυχαία ανακαλύπτω ένα γράμμα στο σπίτι της Στέλλας. Γράμμα που είχε στείλει ο Γιάννης. Ένα κλαψιάρικο γράμμα! Μα το γράμμα είχε και ειδήσεις. Δύο ήταν οι ειδήσεις! Η Στέλλα είχε συναντηθεί το καλοκαίρι ξανά με το Γιάννη και όταν πηδήχτηκαν το Μάη η Στέλλα του ψιθύρισε στο αυτί « Σ αγαπώ».
Θύμωσα! Όλο αυτό τον καιρό προσπαθούσα να συγχωρήσω τη Στέλλα για ότι έκανε. Έλεγα ήταν μια στιγμή αδυναμίας. Αλλά τώρα μάθαινα ότι του είπε «σ αγαπώ».Τρελάθηκα με το γράμμα. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου να πάρω εκδίκηση για αυτό το «Σ αγαπώ» που είχε πει η Στέλλα στο Γιάννη.
Εκείνη τη μέρα του Σεπτέμβρη η Στέλλα μέσα μου σκοτώθηκε. Αποφάσισα να μείνω μαζί της και να εκδικηθώ. Δεν της είπα τίποτα για το γράμμα που διάβασα.
Επί 4 τέσσερις μήνες πραγματοποιούσα κάθε επιθυμία της Στέλλας. Της έδειχνα την αγάπη μου με κάθε τρόπο. ( Όλα όμως βάση σχεδίου). Η Στέλλα είχε φθάσει στο σημείο του απόλυτου έρωτα. Με είχε επιτέλους αγαπήσει!!! Είχε κόψει κάθε επαφή με το Γιάννη. Η Στέλλα πίστευε ότι όλα πήγαιναν καλά. Πετούσε στα σύννεφα.
Γενάρης του 1999. Είχαμε συμπληρώσει ένα χρόνο σχέσης με τη Στέλλα.
Ήρθε και η μέρα για το τελικό χτύπημα. 25 Γενάρη ημέρα της ονομαστικής μου εορτής!!! Με τη Στέλλα σε ρομαντικό δείπνο. Πρώτη φορά είδα τη Στέλλα να έχει τόση λάμψη. Πρέπει να ήταν πολύ ερωτευμένη!!!
Το δείπνο ολοκληρώθηκε. Ακολουθεί μπαρότσαρκα. Υπέροχες στιγμές. Ξημερώνει! Επιστρέφουμε σπίτι. Κάνουμε έρωτα και… ανακοινώνω στη Στέλλα την απόφασή μου για οριστικό χωρισμό. Η Στέλλα είχε συντριβεί!!! Δεν το πίστευε. Έκλαιγε!!! Για μια στιγμή τη λυπήθηκα. Η εκδίκησή μου δεν είχε τελειώσει.
Σε μια ακριβώς εβδομάδα ξεκίνησα καινούρια σχέση με μία γνωστή της Στέλλας. Φρόντισα να το μάθει. Με χαρά μάθαινα από κοινούς γνωστούς πόσο υπέφερε η Στέλλα. Η εκδίκηση ήταν γεγονός. Το «σ αγαπώ» που είπε στο Γιάννη το πλήρωσε. Πολύ ακριβά μάλιστα.
Μερικούς μήνες αργότερα συναντήθηκα ξανά με τη Στέλλα. Λίγες ημέρες πριν το Πάσχα του 1999. Πήγα από το καφέ που δούλευε η Στέλλα. Περίμενα να σχολάσει. Για κρέπα στο Ναβαρίνο. Εκεί στον πεζόδρομο. Είπαμε διάφορα
Δεν άντεξα και της αποκάλυψα ότι είχα διαβάσει εκείνο το γράμμα του Γιάννη και ότι όλα έγιναν βάση σχεδίου. Το σοκ της Στέλλας. Γυρίζει και μου ρίχνει ένα χαστούκι. Δυνατό χαστούκι!!! Πρέπει να ακούστηκε σε όλη την πλατεία. Το πρώτο μου χαστούκι από γυναίκα!!!
Εντάξει ρε παιδιά τι έκανα; Το «σ’ αγαπώ» της εκδίκησης!!!

10 thoughts on “Το «σ ‘ αγαπώ» της εκδίκησης!

  1. Καλά, παιδάκι μου, είσαι 32 χρονών και γράφεις τέτοια πράγματα ;;;
    Την αγαπούσες; Το πιστεύεις ακόμα;
    Πότε ενηλικιώνονται οι άντρες; Στα 50;
    Η απιστία είναι πολύ σκληρό πράγμα, συμπάσχω, αλλά η δική σου συμπεριφορά ήταν εξίσου ύπουλη και κατάπτυστη.Όταν αγαπάς κάποιον δεν μπαίνεις σε τέτοιες διαδικασίες.

  2. Ο πόνος δεν είναι εύκολα να ξεπεραστεί. Γιατρικά δεν υπάρχουν.
    Το άτύχημα είναι ότι δεν υπήρξε συγχρονισμός. Όταν εγώ ήμουν παρόν η Στέλλα ήταν απών και το ανάποδο. Αποτέλεσμα; ΧΑΟΣ!!!
    Δεν είναι ζήτημα ικανοποίησης. Είναι ένας τρόπος να γιατρευτούν οι πλήγες σου. Σκληρό μεν αλλά αναγκαίο για να επιβιώσεις.
    Ταπεινά αισθήματα αλλά ανθρώπινα! Με τη Στέλλα πριν ένα χρόνο βρεθήκαμε φιλικά. Ο καθένας τράβηξε το δρόμο του.

  3. Μεγάλε είσαι ο βασιλιάς της εκσίκησης, ούτε στο old boy δεν είδαμε ένα τέτοιο έπος εκδίκησης. Άσε που την έβγαλες καθαρή μόνο με ένα χαστουκάκι, τι είναι ένα χαστουκάκι εξάλλου μπροστά στο ψυχικό πλήγμα που κατάφερες. Η μαγική σφαίρα όμως που κληρονόμησα από τη γιαγιά μου τη μάγισσα της Νέας Σμύρνης δείχνει πως θα φας μεγάλο ΧΑΣΤΟΥΚΙ στο μέλλον με την όμορφη σκατοψυχή που κουβαλάς.
    Για κάτι μαλάκες σαν και σένα οι γυναίκες -καλά κάνουν και- είναι επιφυλακτικές και την πληρώνουμε όλοι.

  4. ayto tha pei na emfarmoseis to rito!»ekdikisi einai piato pou trogete krio!»
    den ksero an ekanes kala h oxi,alla sygoura ekanes kati oste na ikanopoihseis ton egoismo sou!isos meta apo xronia tha lipitheis gia ola ayta pou ekanes,giati pistevo pos tha katalaveis pos me to zori agapes den ginounte!
    :)
    kali tixi mikre!

  5. Έτυχε να διαβάσω την ιστορία και η γνώμη μου είναι ότι ευτυχώς που υπάρχουν και άντρες σαν τον Γρηγόρη!Οποιαδήποτε άλλη συμπεριφορά θα ήταν «μουνόδουλη».

    Σωστός και αυθόρμητος Γρηγόρη!!–>

  6. Παράθεμα: 3 χρόνια ιστορίες…3 χρόνια blogger… « Λ α β ύ ρ ι ν θ ο ς

  7. mpravo palikari moy para poly kala tin xigithikes astoys na lene oti theloyn gia tin xixei sou .toylaxiston pirate kai i dio ena mathima poli kalo ..Y.S…kaneis omos den eipe pos enioses oti gamiotane paralila….tis axize poly kalo

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: