Η κατάντια του Νίκου Δήμου

Το τελευταίο καιρό παρατηρώ τη κατάντια ενός συγγραφέα ή αν προτιμάτε ενός πνευματικού ανθρώπου (όπως πρέπει κανονικά να είναι ο ρόλος του συγγραφέα). Λοιπόν ο Νίκος Δήμου εδώ και λίγο καιρό έχει δημιουργήσει το δικό του blog. Βέβαια η παρουσία του στο διαδίκτυο δεν είναι καινούρια. Είναι από τους ελάχίστους συγγραφείς που διατηρεί προσωπική ιστοσελίδα εδώ και χρόνια. Αυτό είναι σίγουρα προς τιμήν του και δείχνει ότι παρακολουθεί την εξέλιξη της εποχής του.
Η παρουσία του στο χώρο των blog έχει προκαλέσει και από άλλους bloger αρνητικά σχόλια. Το blog δημιουργήθηκαν από την ανάγκη έκφρασης και επικοινωνίας κάθε χρήστη του διαδικτύου. Είναι ένα ελεύθερο βήμα έκφρασης και σίγουρα ο καθένας μπορεί να βρει blog που τον ενδιαφέρουν και πάνε την σκέψη του ένα βήμα παραπέρα. Κυρίως όμως τα blog αφορούν τον ανώνυμο χρήστη του διαδικτύου. Πολλοί άνθρωποι βρήκαν ένα εύκολο και απλό τρόπο έκφρασης τη στιγμή που ζούμε σε ένα «πολιτιστικό αλαλούμ» ανακύκλωσης των ίδιων προσώπων. Ακόμη τα blog σε χώρες που επικρατεί καθεστώς λογοκρισίας αποτελούν επαναστατικό μέσο διάδοσης ιδεών και οραμάτων. Ακόμη καταξιωμένοι δημοσιογράφοι (ακόμη και σε χώρες όπως η Αμερική) χρησιμοποιούν το προσωπικό τους blog για να καταγράψουν ότι δεν «περνάει» από τα μέσα ενημέρωσης.
Οι παραπάνω επισημάνσεις είναι αναγκαίες ώστε να γίνει κατανοητό τι είναι το blog. Ο Νίκος Δήμου παρόλα που έχει στη διάθεσή του μέσα έκφρασης ( εφημερίδα , βιβλία , προσωπικό site ) θεώρησε αναγκαία την ύπαρξή του στο χώρο των blog. Και ασφαλώς σε ένα χώρο (όπως είναι τα blog) ο λεγόμενος επώνυμος βασιλεύει έναντι των λεγόμενων ανωνύμων. Δηλαδή το blog έχει απηχήσει.(Σκεφτείτε να είχε blog μια γνωστή ηθοποιός πόση επιτυχία θα είχε…) Έτσι ο Νίκος Δήμου πιστεύει ότι επιτελεί έργο μια και απαντάει στα μηνύματα των αναγνωστών του blog του. Ασφαλώς δε χάνει και την ευκαιρία να διαφημίσει και τα βιβλία του αναπαράγοντας παλαιότερα κείμενά του. Οι σχολιαστές των κειμένων του είναι περίπου τα ίδια άτομα σε κάθε post που ανεβάζει και επικρατεί το γλυκανάλατο ύφος.
Αλήθεια αύτη πρέπει να είναι σήμερα η παρουσία του συγγραφέα; Η παρουσία του πνευματικού ανθρώπου; Ο Νίκος Δήμου ζει μια μεγάλη ψευδαίσθηση. Νομίζει ότι επικοινωνεί με ανθρώπους , ότι τους αφιερώνει χρόνο , ότι ακούει τις ιδέες τους. Μα η εποχή μας έχει ανάγκη όχι από ακροατές αλλά από αγωνιστές.
Αλήθεια που ο Ν. Δήμου όταν όλοι οι πνευματικοί άνθρωποι αυτού του τόπου έκαναν διαμαρτυρία για τον Οτσαλάν , για το πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία , για το πόλεμο στο Ιράκ.
Κύριε Δήμου λυπάμαι αλλά ζείτε σε μια μεγάλη ψευδαίσθηση. Δεν υπάρχετε ως πνευματικός άνθρωπος. Υπάρχετε σαν μια γραφικότητα που μάλλον κάνει chat στο διαδίκτυο απαντώντας σε κάθε σχόλιο του blog σας. Και μη νομίζετε ότι έχετε την τεράστια επιτυχία. Πουλάτε το επώνυμό σας και λανσάρεται τα βιβλία σας. Αλήθεια ποια ήταν η τελευταία σας ενεργή παρέμβαση στο κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι;
Η κατάντια ενός συγγραφέα…

Advertisements

35 thoughts on “Η κατάντια του Νίκου Δήμου

  1. Αγαπητέ Γρηγόρη (έχεις και το όνομα του πατέρα μου…)

    Μόνο δύο διευκρινήσεις στα όσα έγραψες:

    1) Ο Ν. Δ. δεν έχει στη διάθεσή του όλα τα ΜΜΕ. Είναι κομμένος από τα περισσότερα. Τα βιβλία του ούτε καν αναγγέλονται. Έχει παραιτηθεί 10 φορές από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ (λεπτομέρειες στο site μου) και είναι σε μαύρη λίστα.

    2) Εδώ και 35 χρόνια ο Ν. Δ. έχει δώσει πολλούς αγώνες για θέματα ελευθερίας και δικαιοσύνης (και γι αυτά που αναφέρεις και για πολύ περισσότερα). Σε λίγο θα κυκλοφορήσει ένας τόμος 600 σελίδων με τα κείμενα διαμαρτυρίας που δημοσίευσε. (Ναι, κι αυτό ΔΕΝ είναι «διαφήμιση» γιατί όλα τα ανεβάζω δωρεάν στο Δίκτυο).

    Πριν να καταδικάσεις κάποιον, κύριε «αγωνιστή» που κρύβεσαι πίσω από ένα ψευδώνυμο, μάθε πρώτα για ποιον μιλάς.

  2. Καταρχήν δεν κρύβομαι πίσω από ένα ψευδώνυμο. Το Γρηγόρης είναι το αληθινό μου όνομα και το επώνυμό αναφέρεται στο url του blog μου (www.deilogos.blogspot.com)
    Άρα γράφω επώνυμα όπως και εσείς!

    Δεύτερον έχετε την στήριξη του συγκροτήματος Λαμπράκη.

    Τρίτον δεν σας είδα σε καμιά διαμαρτυρία με άλλους πνευματικούς ανθρώπους ή επωνύμους στα μεγάλα γεγονότα που αναφέρω στο post μου.

    Τέταρτον δεν απαντήσατε στην ουσία του post. Η ουσία αφορά το ρόλο ενός συγγραφέα και τη χρήση του blog.
    Με φιλικούς χαιρετισμούς,

    Δεϊλόγκος Γρηγόρης

  3. Το άσχημο είναι ότι δεν βλέπω κανένας να απαντάει στην ουσία του κειμένου.
    Ποιος είναι ο ρόλος του συγγραφέα και του πνευματικού ανθρώπου;
    Μήπως το blog αποτελεί το χώρο ναρκισισμού ενός συγγραφέα;
    Ποια η παρέμαβασή του στο σημερινό γίγνεσθαι;

  4. Απόσπασμα από συνέντευξη του Νίκου Δήμου. Προσέξτε την ερώτηση του δημοσιογράφου και την απάντηση του Νίκου Δήμου. Τα συμεράσματα δικά σας.

    Ερώτηση:
    Η παρουσία σας στα ΜΜΕ χαρακτηρίζεται από πολλούς κουραστική. Τι απαντάτε σε τέτοιου είδους σχόλια;

    Πρέπει να με ψάχνουν για να τους γίνομαι κουραστικός. Απορρίπτω τις περισσότερες προσκλήσεις και εμφανίζομαι στην τηλεόραση ως επισκέπτης όσο γίνεται πιο αραιά. Η δουλειά μου είναι συγγραφική. Γράφω βιβλία και μόνο αυτά μετρούν για μένα. Απλώς στο RAM και στο CAR ασχολούμαι με τα χόμπι μου. Οι ιστοσελίδες μου πάλι ανοίγονται μόνο σε όποιον τις αναζητήσει. Τώρα, αν κουράζω, λυπάμαι. Εγώ προσπαθώ, ακόμα και όταν πραγματεύομαι δύσκολα θέματα, να είμαι διαβαστερός.

    Αυτή την αντίδραση την αντιλαμβάνομαι ως μία μορφή απόρριψης. Τη θεωρώ απόλυτα φυσιολογική. Εξελισσόμαστε κρίνοντας και απορρίπτοντας. Και εγώ, νέος, είχα απορρίψει πολλούς και ακόμα το κάνω. Το μόνο που ζητώ είναι να με απορρίπτουν αφού με διαβάσουν και όχι πριν, όπως κάνουμε συχνά στην Ελλάδα.

  5. @Γρηγόρης:
    …έχετε την στήριξη του συγκροτήματος Λαμπράκη

    Τόση στήριξη που το όνομά μου είναι κομμένο από το Βήμα και τα Νέα! (Από το 1987 που παραιτήθηκα από το Βήμα).

    Είμαι απλώς τηλε-συνεργάτης στα επιστημονικά περιοδικά, που είναι ανεξάρτητος κλάδος.

    Δεν φροντίζω να διαφημίζω τις τοποθετήσεις μου σε θεαματικές ή κομματικές εκδηλώσεις. (Δεν ανήκω σε κάνενα κόμμα). Όταν έγραφα στο Εθνος της Κυριακής είχα σχολιάσει με δεκάδες κείμενα τα γεγονότα που αναφέρεις. Στο site μου, στα «Επίκαιρα» συνέχισα τον σχολιασμό. Εκεί και στα «Χρονογραφήματα» υπάρχουν όλα τα ντοκουμέντα.

    Αυτά και τέρμα γιατί είναι αστείο να ασχολούμαι εγώ με την δική σου άγνοια.

  6. «Αυτά και τέρμα γιατί είναι αστείο να ασχολούμαι εγώ με την δική σου άγνοια. »

    Μια σύντομη απάντηση για την άγνοια.

    Το γεγονός ότι ξέρω ότι εργάζεστε στο συγκρότημα Λαμπράκη , το γεγονός ότι έχω αποσπάσματα από συνεντεύξεις σας , το γεγονός ότι ξέρω αν βγήκατε στους δρόμους ή όχι…
    ΟΛΑ ΑΥΤΑ σημαίνουν ΑΓΝΟΙΑ!!!
    Νέος ορισμός της λέξης ΑΓΝΟΙΑ…

  7. Όσο ενοχλητική είναι η στάση «μαμά, κοίτα, καταξιώθηκα, μιλάω στο blog ενός επώνυμου!» άλλο τόσο είναι και αυτή τύπου «μαμά, κοίτα, καταξιώθηκα, αμφισβητώ πατόκορφα έναν επώνυμο!». Πότε θα μάθουμε να ασχολούμαστε με απόψεις και όχι με πρόσωπα;

    Μπορείς να είσαι ή να μην είσαι θαυμαστής του Δήμου. Μπορείς, σαφέστατα, να επιχειρηματολογείς πάνω στο τι λέει. Αλλά μια τέτοια γενική απόρριψη υποκρύπτει «χολή». Δε νομίζω ο Ν.Δ. να διεκδίκησε κανέναν θρόνο του «αρχι-πολεμιστή» ενάντια στο σύστημα ή του «πνευματικού κολοσσού». Ωστόσο, αν μη τι άλλο έχει μια διαδρομή διακριτή. Και έχει μια άποψη, με την οποία μπορείς να συμφωνήσεις ή να διαφωνήσεις. Μπορείς επίσης να αδιαφορήσεις πλήρως!

    Όσο για την κουβέντα για το ρόλο του πνευματικού ανθρώπου, μου θυμίζει δοκίμιο σε βιβλίο του Παπανούτσου. Τι θα πει «πνευματικός άνθρωπος»; Πώς χαρακτηρίζεται κανείς έτσι; Είναι ρόλος που τον επιλέγει, δημόσιο λειτούργημα, τίτλος πνευματικής αριστοκρατίας «τιμής ένεκεν», μια κομπλεξική αοριστολογία, ένας αυθαίρετος διαχωρισμός άλλων εποχών, τι στο καλό; Ο καθένας ό,τι μπορεί κάνει και ό,τι έχει μέσα του βγάζει. Αυτό μπορεί να σου αρκεί, ως αποδέκτη, ή όχι, μπορεί να σε εκφράζει ή όχι. Το ακούς, το κρίνεις σαν άποψη, σκέφτεσαι ο ίδιος και μετά πας παρακάτω. Έμείς, οι …μη πνευματικοί άνθρωποι, κάνουμε μήπως ό,τι μπορούμε, για να δικαιούμαστε να αποτιμούμε τη ζωή οποιουδήποτε;

  8. Εχω καποιες αποριες.
    Γρηγορη που ακριβως σε αφορα το τι κανει καποιος αλλος?
    Νικος Δημου, γιατι αιτιολογειστε?

    Οτι θελουμε κανουμε στα μπλογκ μας ρε ανθρωπε! ειτε λεγομαστε Δημου, ειτε οτιδηποτε.
    Δεν μας χρωσταει κανεις τιποτα.

    παρα μονο λιγο σεβασμο, οχι για την ιδιοτητα μας, αλλα για την ιδια μας την υπαρξη.

    Κινεζικα ε?

  9. Ν.Δ.,
    Η ανωνυμία ή μη του σχολιαστή δεν αλλάζει την ουσία του σχολίου. Και επί της ουσίας απάντηση δεν υπήρξε.

    Λιλλι
    Εσένα δηλαδή δεν σε ενδιαφέρει τι κάνουν οι άλλοι; Ζεις σε «κενό ανθρώπων»;
    Όλοι είναι εκτεθειμένοι στην κριτική.
    Κινέζικα ε; Εσύ θέλεις αγκαλίτσες και φιλάκια.

    Όταν ανοίγεις το στόμα σου καλύτερα να κάνεις karaoke.

  10. Ασφαλώς και δεν έχω πρόβλημα με την ιδιότητα του Ν. Δήμου και ασφαλώς αναγνωρίζω το έργο του. Εκείνο που με ενοχλεί και νομίζω ότι έχω δικαίωμα να το σχολιάσω είναι ο ναρκισισμός του Ν. Δήμου.
    Ποια η αναγκαιότητα να υπάρχει το blog ενός συγγραφέα; Ακόμη και αν δεχτώ ότι υπάρχει αναγκαιότητα τι προσφέρει το blog του εκτός από το λανσάρισμα των βιβλίων του;
    Γιατί δεν αρκέστηκε στο προσωπικό του site και δημιουργήσε blog;
    Μήπως κατάλαβε ότι τα blog είναι κάτι καινούριο με μέλλον και σπεύδει να το εκμεταλεύτει;
    Μήπως έχει ανάγκη αυτοεπιβεβαίωσης με όλους αυτούς τους κόλακες;
    Και σε τελική ανάλυση ποιος ο ρόλος του συγγραφέα;
    Τι προσφέρει ο Ν. Δήμου σήμερα;
    ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ POST. ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΑΡΕΙ.

  11. ωραια..
    και δηλαδη ποιος
    πνευματικος ανθρωπος «αντιστεκεται»
    για δωστε μερικα παραδειγματα,
    να δω και γω;..
    τοσο νυχτωμενος ειμαι;..

    πιστευετε αν λειψει απο το
    δικτυο αυτο θα βελτιωθει;..

  12. Aν και το άρθρο είναι τόσο βλακώδες που δε αξίζει σχολιασμού, θα σου δώσω εγώ τις απαντήσεις σου.

    «Ποια η αναγκαιότητα να υπάρχει το blog ενός συγγραφέα;»

    Μόνο κάποιος που δεν καταλαβαίνει τη διαφορά του μέσου, δηλ. ενός βιβλίου και ενός blog θα μπορούσε να κάνει τέτοια ερώτηση. Πραγματικά δεν καταλαβαίνεις τη διαφορά; Από πότε δε δικαιούται ένας συγγραφέας να πειραματιστεί με ένα άλλο μέσο;

    «Γιατί δεν αρκέστηκε στο προσωπικό του site και δημιουργήσε blog;
    Μήπως κατάλαβε ότι τα blog είναι κάτι καινούριο με μέλλον και σπεύδει να το εκμεταλεύτει;»

    Ποιος είσαι εσύ που θα του ορίσεις σε τι να αρκεστεί; Και να εκμεταλευτεί τι ακριβώς; Τα κείμενα στα οποία αναφέρεται μπορείς να τα κατεβάσεις δωρεάν από το site του. Τα βιβλία του δε χρειάζονται καμία διαφήμηση, έχουν γίνει best seller. Ακόμα όμως και αν δεχτώ πως κάνει διαφήμηση γιατί είναι κακό αυτό; Υποχρεώνει κανέναν; Τι παραπάνω επιθυμεί ένας συγγραφέας από το να διαβάσουν τα κείμενά του;

    «Μήπως έχει ανάγκη αυτοεπιβεβαίωσης με όλους αυτούς τους κόλακες;»

    Εδώ ξεπερνάς κάθε όριο. Ποια αυτοεπιβεβαίωση; Ποιοι κόλακες; Οι μισοί σχολιαστές τον βρίζουν ή γράφουν ασυναρτησίες. Είναι αξιοαθαύμαστο το ότι δεν έχει χάσει την υπομονή του ακόμη. Και σιγά την αυτοεπιβεβαίωση που χρειάζεται στην ηλικία του και μάλιστα μετά την πορεία του.

    «Και σε τελική ανάλυση ποιος ο ρόλος του συγγραφέα; Τι προσφέρει ο Ν. Δήμου σήμερα;»

    Βασικά προσφέρει ένα πολύ καλύτερο blog από το δικό σου και από το δικό μου. Δεν καταλαβαίνω το ακριβώς δηλ. θα ήθελες να προσφέρει; Να πάρει τους δρόμους και να φωνάζει «έξω οι Αμερικανοί από το Ιράκ»; Ή να ξεκινήσει show σε τοπικό τηλεοπτικό κανάλι. Το blog δεν είναι προσφορά; Λίγα έχει προσφέρει ως τώρα;

    Το άρθρο είναι είναι προφανώς λίβελος εναντίον του που υποκινείται μάλλον λόγω των ιδεολογικών διαφορών που έχεις μαζί του αν κρίνω από κάποια κείμενά σου. Ή υποκινείται από ακόμη κατώτερα συμπλέγματα, του ότι πχ αυτός έχει σταθερά πάνω από 200 σχόλια ενώ εσύ συνήθως μηδέν.

  13. Το πρόβλημα δεν είναι οι ιδεολιγικές διαφορές με τον Ν. Δήμου. Ακόμη ούτε υπάρχει ζήτημα ανταγωνισμού αφού σύγκριση του «ανώνυμου» και του «επώνυμου» blog δεν μπορεί να υπάρξει.
    Επειδή δεν γίνονται ορισμένα πράγματα αντιλήπτα ας δώσω ένα παράδειγμα. Το σκουλαρίκι στον δεξί αυτί των αντρών ξεκίνησε από το λεγόμενο περιθώριο και από ομάδες ανθρώπων που ήθελαν να εκφράσουν τη διαφορετικά τους. Και σήμερα το σκουλαρίκι το πήρε η λεγόμενη «άρχουσα τάξη» και το έκανε στυλ των γιάπιδων.
    Τα blog ξεκίνησαν ως μέσο έκφρασης του απλόυ και ανώνυμου χρήστη ή ως μέσο ενάντια σε καθεστώτα ανελεύθερα.
    Στην Ελλάδα του σήμερα ακόμη υπάρχουν συγγραφείς και ποιητές και γενικά καλλιτέχνες που υπερερτούν τον πολιτισμό μέσα από το έργο τους.
    Στο χώρο των blog ο Ν. Δήμου ήρθε για να μας φωτισεί; Γιατί δεν αρκείται στα γραπτά του; Υποστηρίζει ότι είναι κομμένος από τα ΜΜΕ ενώ εργάζεται στο συγκρότημα Λαμπράκη.
    Αν αυτό δεν σας λέει κάτι τότε τι να πω;
    Η προσωπική μου γνώμη όπως και πολλών άλλων είναι ότι ο Ν. Δήμου απλά φόρεσε το σκουλαρίκι της εποχής του: το blog του
    Και ασφαλώς είναι ελεύθερος να το κάνει αλλά και να γίνει » ήρωας και συγγραφέας της γενιάς μας»
    Το γλυκανάλατο δεν ήταν ποτέ τόσο καμουφλαρισμένο. Και η προώθηση βιβλίων συνεχίζεται…
    Καλό ταξίδι θαυμαστές του Νίκου Δήμου. Ίσως σας χαρίσει ένα σκουλαρίκι με κάθε είσοδο στο blog του…

  14. Paroti trefo mia eggeni antipatheia gia ton Niko Dimou kai tis apopseis tou (pou dustuxws trofodoteitai peretairo me sxolia opos auta pou ekane edw), na pw pws kata tin tapeini mou apopsi to sugkekrimeno post einai teleiws lathos dioti
    a) den uparxei orismos tou ti einai i ti tha eprepe na einai ena blog, kai kaneis den leei oti ta blogs uparxoun gia na prosferoun kati
    b) i uparksi tou blog tou Nikou Dimou katafanestata DEN empodizi me kanenan tropo tin ‘eleutheri ekfrasi’ tou kathe anonumou blogger
    c) ta blogs den einai aparaitita i xara tou anonymous.
    d) ola ta upoloipa epixeirimata einai pio ad hominem kia po ta kounoupia. Den katalabaino giati den tha prepei na uparxei enas suggrafeas akoma ki an mazi tou diafoneis katheta kai sta panta.

    @ spasiklas: sou bgainei enas tsampoukas pou m’enoxlei. den einai toso timitiko, ksereis, na uperaspizesai panta me tosi thermi tous isxurous. Mporeis na to kaneis me ligoteri bia…

    @ Niko Dimou: vriskw to sxolio sou peri anonumias faidro. To apaksiotiko ‘de tha asxoloumai EGO me ti diki sou agnoia’ aplos akompso.

  15. @lazopolis: Δεν υπερασπίζομαι κανέναν ισχυρό και ειδικότερα το Δήμου. Δεν τον ξέρω και δε με ξέρει. Δε θα είχα πάντως πρόβλημα να υπερασπιστώ κάποιο ισχυρό αν θεωρούσα πως έχει δίκιο. Που είναι το μεμπτό σε αυτό;
    Το σχόλιό μου ήταν επιθετικό γιατί ήταν και το άρθρο. Ίσως ξεπέρασα κάποια όρια πάντως.

    Γιατί βρίσκεις φαιδρό την κριτική για τις ανώνυμες επιθέσεις; Οι ανώνυμες προσωπικές επιθέσεις είναι που είναι φαιδρές γιατί δε μπορείς να είσαι σίγουρος για τους λόγους που κάποιος σου επιτίθεται. Σε αυτή την περίπτωση πάντως δε συνέβαινε αυτό προς τιμή του αρθογράφου.

    @Γρηγόρης
    Δεν βλέπω κάτι καινούριο στο τελευταίο σχόλιο. Το παράδειγμα που φέρεις είναι σα να θεωρείς πως το «περιθώριο» έχει πατέντα και copyright στο σκουλαρίκι. Και φυσικά δεν έχει όπως και δεν έχουν αποκλειστικά δικαιώματα η μη επώνυμοι στα blogs.
    Δέχομαι πάντως πως τα κίνητρά σου δεν ήταν αυτά που αναφέρω στο προηγούμενό μου σχόλιο και ανακαλώ τη σχετική παράγραφο.

  16. @Σπασίκλας: φαιδρό ακριβώς γιατί προφανώς δεν ισχύει. Όπως είναι φαιδρές και οι ανώνυμες επιθέσεις έτσι είναι φαιδρό και να επικαλείται κανείς ανώνυμη επίθεση εκεί που δεν υπάρχει. Και `ανώνυμη’ σημαίνει anonymous, όχι `Γρηγόρης’ (εννοώ, ακόμα και το σκέτο `Γρηγόρης’ παύει να είναι ανώνυμο – παλιά συζήτηση αυτή).

  17. Αγαπητοί φίλοι. ο Γρηγόρης έχει ανάγκη προσέλκυσης προσοχής. Πιστεύω΄οτι τέτοια blog ή σχόλια – εκατοντάδες τω σριθμώ- καλύτερα ας αντιμετωπίζονται με σιωπή.

  18. Στην Ελλάδα του σήμερα ακόμη υπάρχουν συγγραφείς και ποιητές και γενικά καλλιτέχνες που υπερερτούν τον πολιτισμό μέσα από το έργο τους.

    Γρηγόρη, τι πίνεις είπαμε;

  19. @Σπασίκλας
    Τα σχόλια για το ανώνυμο δεν ισχύουν διότι όπως θα διάβασες σε προηγούμενο σχόλιο στο blog μου υπάρχει και το όνομα και το επώνυμο.
    @nikosxeng
    Παράδειγμα πνευματικού ανθρώπου ήταν ο Αν. Σαμαράκης όπου το έργο και η ζωή του ήταν σε πλήρη ταύτιση. Ακόμη και ο Μ. Θεοδωράκης αποτελεί παράδειγμα παρόλα τις «γκάφες» του.
    @Lazopolis
    Ασφαλώς και τα blog δεν είναι η χαρά του ανωνύμου. Από την άλλη όμως δεν είναι και η χαρά του επωνύμου. «Είμαι επώνυμος και έχω σουξέ στο blog όταν στα υπόλοιπα περνώ αδιάφορος.»

    Και τέλος δεν υπάρχει καμία εμπάθεια για το πρόσωπο του Ν. Δήμου , η όποια κριτική είναι καλοπροαίρετη και σε τελική ανάλυση δεν έχω τίποτα να κερδίσω ή να χάσω από το Ν. Δήμου

  20. Ρε αγόρια γιατί τόσο μίσος για το Ν. Δήμου? Αυτός τα έφαγε τα χρονάκια του εσείς τι κάνετε? Όλοι μέρα με το Ν. Δήμου ασχολείστε?
    Δώστε σημασία στις γυναίκες σας… έχουν πιο πολύ ενδιαφέρον!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  21. Γρηγόρη δυνητικά τα Blogs που μπορούν να υπάρξουν είναι άπειρα… δεν είναι οικόπεδα ούτε συχνότητες του ΕΣΡ που κάθε καινούριο καταλαμβάνει μέρος περιορισμένου χώρου…. Τόσο δύσκολο είναι να το καταλάβεις αυτό;

    Όσο για το αν τραβάει κοινό με γεια του με χαρά του, το κερδίζει με την αξία του ως συγγραφέας, και με την αξία που συσσώρευσε η δουλειά του στο να κάνει το όνομά του «επώνυμο». Γράψε και εσύ κάτι ενδιαφέρον αντί για κομπλεξικά σχόλια για άλλα blogs και γίνε πρώτο blog σε ακροατήριο, τότε θα ήσουν μάγκας.

    Προσωπικά διαβάζω με μεγάλο ενδιαφέρον το Blog του γιατί ο ΝΔ έχει διαχρονικά κερδίσει την εκτίμησή μου ως σκεπτόμενος και λογικός άνθρωπος.
    Πραγματικά πάντως απορώ γιατί ασχολείται με τέτοιου είδους σχόλια….

  22. Φιλε μου, το λαθος που κανεις ειναι οτι με τα λεγομενα σου ακυρωνεις οσα μονος σου αναφερεις ως πλεονεκτηματα του ιντερνετ γενικοτερα και των «μπλογκ» ειδικοτερα!

    Γιατι αν το διαδικτυο ειναι ελευθερο, οπως θελουμε να πιστευουμε, να γραφει ο καθενας οτι νομιζει και θελει τοτε ποιος μπορει και με ποια κριτηρια να απαγορεψει στο Νικο Δημου και στον καθε Νικο Δημου, να δημιουργησει ενα «μπλογκ» και να γραφει οτι θελει;;;

    Η αναγνωρισημοτητα κατα τη γνωμη σου, ειναι απαγορευτικο κριτηριο για οποιον θελει να εκφραστει μεσα απο ενα «μπλογκ»;;;

    Οπως διαπιστωσες δεν ειμαι ενα Νικοδημοπουλακι λεω απλα, αυτα που θεωρω ως βασικες αρχες του ιντερνετ, και που φρονω οτι ισχυουν για ολους απαραβατα, επωνυμους και μη!

    Προσωπικα αν αυτα που διαβαζω μου κεντριζουν το ενδιαφερον,μου ειναι αδιαφορο το αν καποιος ειναι διασημος συγγραφεας ή ο περιπτερας της γειτονιας!!!

    Ας αφησουμε το ιντερνετ ελευθερο, αυτη ειναι και η ομορφια εξαλλου, και αν κατι δε μας αρεσει κατι μπορουμε απλα να το αγνοησουμε!

    Οσο για τη διαφημιση που λες οτι κανει ο Ν.Δ., αν και εγω δε διαπιστωσα κατι τετοιο, και σε ενοχλει τοσο, μηπως ειναι και ο μονος;;;

    Το ιντερνετ ειναι γεματο με «μπλογκς» που διαφημιζουν την πραματεια των ιδιοκτητων τους («ανοιξα βενζιναδικο Κηφισου και Π.Ραλλη γωνια», «νεο πλυντηριο-λιπαντηριο στο Περιστερι» κ.α.) αρα προς τι αυτη η αντιδραση;;;

    Ο καθενας εχει το δικαιωμα να γραφει οτι θελει στο «μπλογκ» του και αν δε μας αρεσει απλα το προσπερναμε σφυριζοντας αδιαφορα!

    Ανοιξες παντως μεγαλο θεμα (και αυτο ειναι καλο), και σε πολλα που γραφεις δεν εχεις αδικο!

    Με εκτιμηση

  23. Φιλε μου, το λαθος που κανεις ειναι οτι με τα λεγομενα σου ακυρωνεις οσα μονος σου αναφερεις ως πλεονεκτηματα του ιντερνετ γενικοτερα και των «μπλογκ» ειδικοτερα!

    Γιατι αν το διαδικτυο ειναι ελευθερο, οπως θελουμε να πιστευουμε, να γραφει ο καθενας οτι νομιζει και θελει τοτε ποιος μπορει και με ποια κριτηρια να απαγορεψει στο Νικο Δημου και στον καθε Νικο Δημου, να δημιουργησει ενα «μπλογκ» και να γραφει οτι θελει;;;

    Η αναγνωρισημοτητα κατα τη γνωμη σου, ειναι απαγορευτικο κριτηριο για οποιον θελει να εκφραστει μεσα απο ενα «μπλογκ»;;;

    Οπως διαπιστωσες δεν ειμαι ενα Νικοδημοπουλακι λεω απλα, αυτα που θεωρω ως βασικες αρχες του ιντερνετ, και που φρονω οτι ισχυουν για ολους απαραβατα, επωνυμους και μη!

    Προσωπικα αν αυτα που διαβαζω μου κεντριζουν το ενδιαφερον,μου ειναι αδιαφορο το αν καποιος ειναι διασημος συγγραφεας ή ο περιπτερας της γειτονιας!!!

    Ας αφησουμε το ιντερνετ ελευθερο, αυτη ειναι και η ομορφια εξαλλου, και αν κατι δε μας αρεσει κατι μπορουμε απλα να το αγνοησουμε!

    Οσο για τη διαφημιση που λες οτι κανει ο Ν.Δ., αν και εγω δε διαπιστωσα κατι τετοιο, και σε ενοχλει τοσο, μηπως ειναι και ο μονος;;;

    Το ιντερνετ ειναι γεματο με «μπλογκς» που διαφημιζουν την πραματεια των ιδιοκτητων τους («ανοιξα βενζιναδικο Κηφισου και Π.Ραλλη γωνια», «νεο πλυντηριο-λιπαντηριο στο Περιστερι» κ.α.) αρα προς τι αυτη η αντιδραση;;;

    Ο καθενας εχει το δικαιωμα να γραφει οτι θελει στο «μπλογκ» του και αν δε μας αρεσει απλα το προσπερναμε σφυριζοντας αδιαφορα!

    Ανοιξες παντως μεγαλο θεμα (και αυτο ειναι καλο), και σε πολλα που γραφεις δεν εχεις αδικο!

    Με εκτιμηση

  24. Εμένα πάντως μου αρέσει ο Νίκος Δήμου και δεν με πειράζει καθόλου που βρίσκεται εδώ. Το ερώτημα δεν είναι τί έχει κάνει και τί έχει προσφέρει ο Νίκος Δήμου αλλά τί έχεις κάνει και τί έχεις προσφέρει εσύ;

    Λίγος σεβασμός όντως δεν βλάπτει.

  25. και εγώ σαν εικαστικός, θα πρέπει να μην γράφω τις απόψεις μού; μέχρι τώρα εμείς οι εικαστικοί δεν είχαμε βήμα, το ιντερνετ μας το έδωσε, και ευχαριστούμε την τεχνολογία γι’ αυτό.

    ας κάνουμε το διαδίκτυο πιο ανθρώπινο, με ότι μέσα διαθέτει ο καθένας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: