Ο καφές της Αλεξάνδρας


Πίνακας: Picasso , Τίτλος: Musa

(Σημείωση: Πάει καιρός από τότε που ο φίλος μου ο Σάκης διατύπωσε την θεωρία σύμφωνα με την όποια ο τρόπος που κάποιος πίνει καφέ είναι σε άμεση συνάρτηση με τη σεξουαλικότητά του. Η εκτίμηση μπορεί να γίνει κυρίως με το φραπέ. Ο άντρας ή η γυναίκα που πίνει φραπέ με πολύ αργό τρόπο είναι ένδειξη για αυξημένη σεξουαλικότητα σε σχέση με όσους πίνουν γρήγορα το καφέ τους. Ο σκέτος φραπές αφορά τους κυνηγούς (άντρας ή γυναικά) του σεξ και ο γλυκός με πολύ γάλα τους αδιάφορους για το σεξ. Η θεωρία του Σάκη πολλές φορές αποδείχτηκε σωστή. )

Η Αλεξάνδρα αρχικά σε εντυπωσιάζει με το παρουσιαστικό της. Σχετικά ψηλή γυναίκα με χυμώδη αναλογίες , ωραίο χαμόγελο , ανοιχτός χαρακτήρας , ζουμερό στήθος. Θα μπορούσες να την πεις ωραία αλλά αυτό ελάχιστη σημασία έχει. Το ενδιαφέρον σημείο είναι η ζεστασιά που από την πρώτη στιγμή σου χάριζε. Φιγούρα του έξω καρδιά ανθρώπου. Φαινόταν να έχει όρεξη για ζωή , κέφι , χαρά αλλά και για ψάξιμο… Ψάξιμο σε ότι ένιωθε ότι θα την γέμιζε και σε ότι θα της χάριζε μια άλλη ματιά στη ζωή. Με έναν αέρα ελευθερίας ήταν έτοιμη να σου μιλήσει. Απλά μου άρεσε και ως γυναίκα και ως άνθρωπος.
Καλοκαίρι ήταν. Στην Αθήνα με τις γνωστές φρικτές ημέρες της ζέστης και της κόπωσης. Το περιβάλλον δεν ήταν και το ιδανικό. Εργασιακός χώρος. Δε μπορείς να πεις και πολλά. Μα δεν έχω παράπονο κάθε μέρα λέγαμε και μία κουβέντα πέρα από τα τυπικά.
Και ως σωστοί υπάλληλοι την κάναμε την κοπάνα μας και πήγαμε για καφέ. Εκεί κάπου στο Θησείο με θέα την Ακρόπολη. Η Αλεξάνδρα και η Ακρόπολη , ωραία εικόνα. Πρώτη κοπάνα. Παράγγειλα φραπέ σκέτο. ( Εδώ και καιρό το είχα ρίξει στο σκέτο φραπέ , ήθελα να νιώθω την έντονη γεύση του καφέ) . Η Αλεξάνδρα παράγγειλε φυσικό χυμό. Υγιεινή ζωή , υπέθεσα. Λάθος υπόθεση διότι η Αλεξάνδρα πολύ απλά δεν πίνει καφέ. Έχει πολλά χρόνια να πιει καφέ από τότε που ήταν στο Πολυτεχνείο. Μου φάνηκε παράξενο. Σοκ θα έλεγα. (Τι θα έλεγε ο φίλος μου ο Σάκης? )
Μετά το σοκ του καφέ το ρίξαμε στη κουβέντα. Και εκεί που δεν το περίμενε κανείς αρχίσαμε να μιλάμε για τις σεξουαλικές προτιμήσεις μας και γενικά τι προτιμάμε στο κρεβάτι. Όχι δεν άκουσα τίποτα παράλογο. Απλά είχα ξαφνιαστεί με την άνεση της Αλεξάνδρας αν και αρχή της γνωριμίας. Μου άρεσε αυτή η άνεση. Με γέλιο και χαλαρότητα , ένας ωραίος καφές ( ή χυμός σύμφωνα με την Αλεξάνδρα)
Αργά αλλά σταδιακά η σχέση και η οικειότητα χτιζόταν. Εκτός έδρας παρέα , καφές και χυμός. Η πιο ζεστή καλημέρα για να μου πάει καλά η μέρα.
Στιγμές ωραίες. Απόκριες και πρωινό πάρτυ στον χώρο της εργασίας. Η Αλεξάνδρα πειρατής και εγώ μια κακιά μάγισσα. Με προθυμία η Αλεξάνδρα βοήθησε στη μεταμόρφωσή μου. Μάλιστα θυμάμαι την ώρα που έβαφε τα χείλη μου ήταν τόσο κοντά τα δικά της που… τελικά δεν τα φίλησα. Μάλλον δε τόλμησα ή δεν ήξερα σε ποια κατηγορία ανήκει αφού δεν έπινε καφέ. Έτσι χάθηκε η ευκαιρία! Χα χα!
Ο καιρός κυλάει και ξαφνικά μία ημέρα η Αλεξάνδρα έγινε διευθύντρια στο τμήμα που εργάζομαι. Ειλικρινά χάρηκα , παρόλα που εκείνη νομίζει ότι της έβαζα τρικλοποδιές ώστε να μην ανέβει στη καρέκλα του διευθυντή. Μάλιστα το πρώτο διάστημα ήταν επιθετική. Η μεταμόρφωση της Αλεξάνδρας. Έκανα υπομονή και μία μέρα της τα έχωσα άγρια. Της είπα πολλά. Και ο οχετός μου κατέληξε: « τι περιμένεις από μια γυναίκα που δεν πίνει καφέ?» . Ταράχτηκε! Της φάνηκε τόσο παρανοϊκό αυτό που είπα. Χαμογέλασε. Γέλασα.
Από εκείνη τη μέρα όλα μέλι γάλα (και πάντα χωρίς καφέ για την Αλεξάνδρα).
Σήμερα με την Αλεξάνδρα υπάρχει μία άριστη σχέση αλλά κάτι απουσιάζει: η εικόνα της Αλεξάνδρας να πίνει καφέ.
Και ο καφές δεν είναι απλά και μόνο μια κούπα με ένα μαύρο ζουμί. Είναι το στυλ του ανθρώπου. Αναζητώ το Σάκη να μου δώσει νέα θεωρία για όσους δεν πίνουν καφέ αλλά δεν έχω το κινητό του. Σίγουρα μπορώ να επινοήσω θεωρίες για όσους δεν πίνουν καφέ. Αποφεύγω να τα κάνω.
Αποφεύγω να τα κάνω γιατί δεν θέλω να βάλω την Αλεξάνδρα σε καλούπια. Την προτιμώ έτσι… να είναι στο εκτός χαρακτηρισμών. Αρκεί η γλυκύτητα που βγάζει. Άσε που δεν μπορώ να πω και πολλά γιατί θα με πηδήξει ( στη δουλειά ως διευθύντρια)
Μεταξύ μας υποψιάζομαι ότι κάποιος χαφιές από το γραφείο κάρφωσε στη Αλεξάνδρα ότι διατηρώ αυτό το blog και στέλνω post εν ώρα εργασίας. Αυτό δεν είναι τίποτα. Το πρόβλημα είναι μην τυχόν και διαβάσει αυτό το post η Αλεξάνδρα…
Μα γιατί να φοβάμαι. Δεν γράφω και τίποτα άσχημο. Την αλήθεια λέω. Εκτός και αν κάτι παρεξηγήσει και το πάρει στραβά.
Ας ευχηθώ αυτός ο χαφιές να μην έχει πει τίποτα …
Και αν έχει πει….
Αλεξάνδρα σ αγαπώ
(έτσι για σιγουριά , δύσκολο πράγμα η εργασία….)

________________

4 thoughts on “Ο καφές της Αλεξάνδρας

  1. Συμπάθησα και την Αλεξάνδρα και εσένα, καλογραμμένο μου άρεσε πολύ.
    Έχω μία απορία… θέλεις ή δεν θέλεις να δει το ποστ?
    καλησπέρες

  2. Παράθεμα: 3 χρόνια ιστορίες…3 χρόνια blogger… « Λ α β ύ ρ ι ν θ ο ς

  3. Παράθεμα: H Αλεξάνδρα… ο τελευταίος καφές! « Λ α β ύ ρ ι ν θ ο ς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: