Αρραβώνας


Παρασκευή 23 Δεκέμβρη. Πρόσκληση σε αρραβώνα. Αίθουσα ενός συνηθισμένου χώρου συνεστιάσεων. Ζωντανή μουσική με τραγούδια του γάμου και τα γνωστά σκυλο-λαϊκά. Η λάμψη και η χαρά στα πρόσωπα των ερωτευμένων και στα πρόσωπα των γονέων. Ο καθένας έχει την ιστορία του. Εκλεκτό φαγητό , εκλεκτό κρασί. Το κέφι ανεβαίνει ή πρέπει να ανέβει (?) .
Η αρχή γίνεται με την εισβολή του Β. ( ο πατέρας της νύφης ) στη κουζίνα. Επιστέψει με στοίβα πιάτα. Θεαματική είσοδος – εισβολή στην πίστα. Τα σπάει … Εκτόνωση να το πεις ή συγκίνηση ή συνήθεια ? Ίσως η ερμηνεία να μην έχει και σημασία. Σειρά έχουν οι σαμπάνιες. Διαρκώς ανοίγονται μπουκάλια με σαμπάνιες πίστας. Το τοπίο θυμίζει πεδίο μάχης. Και κανείς δε μπορεί να σκεφτεί τη συνεχεία…
Χορός τραγούδι ποτό. Σαμπάνιες και δεύτερη εισβολή στη πίστα με πιάτα και από τους άλλους προσκεκλημένους. Οι εργαζόμενοι στο κέντρο δεν προλαβαίνουν να σκουπίζουν και να καθαρίζουν την πίστα. Τρία άτομα και δεν προλαβαίνουν να ανοίγουν τις σαμπάνιες που παραγγέλνουν οι καλεσμένοι. Τη λύση δίνει η «έμπνευση» ενός καλεσμένου… Παίρνει στα χέρια του ολόκληρο το κιβώτιο (που περιέχει 12 σαμπάνιες) και το σκάει στη πίστα. Και δεν έγινε μόνο μια φορά. Κιβώτια με σαμπάνιες σκάνε στη πίστα και … η πίστα γίνεται λίμνη. Το μπουζούκι δεν μπορεί να παίξει άλλο διότι το έδαφος κάτω από τα πόδια του έχει πλημμυρίσει από σαμπάνια. Το προσωπικό προσπαθεί να σκουπίσει και να απομακρύνει τη σαμπάνια που ρέει στη πίστα.
Καλούνται ενισχύσεις από το κατάστημα. Ειδοποιείται η κάβα να φέρει κι άλλες σαμπάνιες. Κέφι , χορός , πιάτα και βέβαια σαμπάνιες … Κι εκεί που νόμιζα ότι τα είχα δει όλα έρχονται οι πυροβολισμοί. Ο «τύπος» δίνει στο γαμπρό να ρίξει τρεις πυροβολισμούς έτσι για το καλό.
Τι άλλο να κάνεις για γιορτάσεις? Κι όμως υπήρχαν κι άλλες ιδέες. Αναποδογυρίζονται τα γεμάτα τραπέζια με φαγητά και ποτά στην πίστα. Ένας έκανε την αρχή και ακολούθησαν οι υπόλοιποι. Τα τραπέζια ξαναστήνονται. Και το γλέντι τραβάει…
Τώρα η σαμπάνιες δεν σκάνε ολόκληρες με το κιβώτιο αλλά μία – μία. Ακόμη πιο επικίνδυνο. Κομμάτια από τα μπουκάλια πετιούνται στον αέρα. Δύσκολες καταστάσεις. Ο πρώτος τραυματισμός στη μύτη ενός καλεσμένου. Τον πέτυχε ένα μικρό κομμάτι γυαλί. Δεύτερος τραυματισμός στο πρόσωπο μια καλεσμένης. Τρίτος τραυματισμός στο πόδι μιας καλεσμένης. Η θέα ενός ποδιού με αίματα σταματάει το σκάσιμο μπουκαλιών στη πίστα. Σχεδόν τίποτα δεν έχει μείνει όρθιο. Ψυχαγωγία στα άκρα και η ορχήστρα να παίζει. Εικόνες που πρώτη φορά βλέπω και βιώνω, τυχερός άνθρωπος δε με πήραν τα σκάγια από τα σπασμένα γυαλιά.


Βέβαια στη ταινία του Π.Βούλγαρη «όλα είναι δρόμος» σε ένα επαρχιακό σκυλάδικο ο μεγαλοαγρότης αφού δεν είχε τίποτα άλλο να σπάσει στο σκυλάδικο εκεί γύρω στο ξημέρωμα πληρώνει τον ιδιοκτήτη του κέντρου και σπάζει – γκρεμίζει με μπουλντόζα το μαγαζί ολόκληρο.

Τι ωθεί τους ανθρώπους δε μια τέτοια συμπεριφορά? Δε μπορεί να είναι απλά και μόνο μια στιγμή κεφιού. Το τσακίρ κέφι που λέμε είναι μια στιγμή. Δεν μπορείς να σπας διαρκώς. Κατανοώ το να σπάσεις ένα πιάτο αλλά το σπάσιμο να είναι διασκέδαση ή εκτόνωση της όποιας συγκίνησης δύσκολα να το αποδεχτώ. Απαντήσεις δεν έχω ούτε συμφωνώ με τις απόψεις περί βανδάλων και αγρίων.

Το μόνο που είδα χθες ήταν πόνος. Λανθασμένη ζωή που ψάχνει διέξοδο σε κάτι που τελικά σε κάνει κομμάτια… σαν τα κομμάτια από το σπασμένο μπουκάλι σαμπάνια.
Τις πιο θερμές ευχές στα παιδιά που αρραβωνιάστηκαν
.

One thought on “Αρραβώνας

  1. Παράθεμα: 3 χρόνια ιστορίες…3 χρόνια blogger… « Λ α β ύ ρ ι ν θ ο ς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: