ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2010 και επιστρέφω στην Blogoσφαιρα μετά από ένα χρόνο απουσίας
36 και κάτι. Ταξδιώτης της blogοσφαιρας και της ζωής! Χαμένος χρόνος και δημιουργικός χρόνος! Τα θέλω και τα πρέπει. Το σημέρα και το χθες. Και πάντα εκείνα τα όνειρα που από πιτσιρικά με συνοδεύουν… Οι γεύσεις αλλάζουν μα το χρώμα μένει ίδιο. Στο γαλάζιο του Αιγαίου και στην υγρασία της Θεσσαλονίκης … Αγάπες παντοτινές και Άνθρωποι…. Κάπως έτσι συνεχίζω και ζω και στην blogoσφαιρα….
Με ευαισθησίες και νεύρα.
Και άλλοθι οι στίχοι του Λειβαδίτη
« Και συχνά σχεδίαζα ταξίδια στο άγνωστο ή ονειρευόμουν να ζήσω υπέροχα . Και στάθηκα πάντα ανυπεράσπιστος μπροστά στους άλλους. Αμάρτησα – ονειρεύτηκα πολύ και έτσι ξέχασα να ζήσω. Τώρα ανεβαίνω σε μιαν άμαξα απ’ αυτές που διασχίζουν τον ύπνο μου και δραπετεύω. Ίσως η μεγάλη περιπέτεια μας περιμένει σε μια πάροδο που δεν της δώσαμε σημασία. Μόνο καμιά φορά μ’ ένα μυστικό που το ’χα μάθει από παιδί ξαναγυρίζω στον αληθινό κόσμο – αλλά εκεί κανείς δε με γνωρίζει – σαν τους θαυματοποιούς που όλη μέρα χάρισαν το όνειρο στα παιδιά και το βράδυ γυρίζουν στις σοφίτες τους πιο φτωχοί και από τους αγγέλους. »
