Κάθε μέρα Κυριακή… Γενέθλια ημέρα!!!
Επτά χρόνια και το ταξίδι συνεχίζεται… Γενέθλια ημέρα. Την ημέρα της ονομαστικής μου εορτής(25 Γενάρη) διάλεξες να γεννηθείς. Να το πω σύμπτωση; Ίσως.
Από την αρχή κόλλησα όταν έμαθα την ημερομηνία των γενεθλίων σου. Σημάδι , σκέφτηκα. Και σαν καλός ερμηνευτής των οιωνών δικαιώθηκα. Τα εφτά χρόνια πέρασαν και πάμε για ακόμη περισσότερα…
Ο χρόνος είναι χιόνι μόνο για μια στιγμή , σε σκεπάζει μόνο μια στιγμή. Αφήνει όμως τα σημάδια του. Αυτά λέει ο φίλος Σωκράτης (Μάλαμας) και δεν έχω λόγω να μην τον πιστεύω. Κάνε το χρόνο σύμμαχο , εραστή και φίλο. Μη φοβάσαι το χρόνο…
Χα χα χα ! Άντε να γεράσουμε παρέα…
Η γοητεία της ομορφιάς είναι το φως… το φως της αγάπης!
Με μια αγκαλιά συναισθήματα , σκέψεις , προσδοκίες , αναμνήσεις η ζωή προχωρά. Τα δώρα σου δεν χωράνε σε ένα απλό post…
Χρώματα! Ζητούνται χρώματα περιγραφής. Να προτείνω το κόκκινο και το κίτρινο; Αντιθέσεις που όμως είναι τόσο γλυκές. Η απόσταση μας σημάδεψε… Τόσα τηλεφώνημα , τόσα sms !!! Εποχές που είχαν τη γοητεία τους. Και σε κάθε στιγμή η Κυριακούλα παρούσα. Παρούσα στον αγώνα επιβίωσης της σχέσης. Τόση αντοχή. Μαραθώνιος. Δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Και για να δροσιστείς είχες τα δάκρυά σου… Άδικος ήμουν; Ίσως , αλλά… Πολλές εξηγήσεις! Ούτε τριγμός , ούτε λυγμός… Κομμάτι της φύσης μου; Και πάλι θα σου πω ίσως.
Ήμουνα λίγο «γουρούνι» , ε; Χα χα χα ( Και μη μου πεις «ευθυμήσαμε πάλι»)
Και το ταξίδι συνεχίζεται ανεξάρτητος καιρού. Στη θάλασσα του Καββαδία , στα ηλιοτρόπια της Ανδαλουσίας , σε όμορφους κόσμους που ακόμη δεν γνωρίσαμε…
Διότι τα καλύτερα έρχονται!!!
Να σου εξομολογηθώ και κάτι: το ημερολόγιο το πέταξα! Δε με νοιάζει τη μέρα είναι. Δε θα ρωτήσω τι μέρα είναι.
Κάθε μέρα είναι Κυριακή!!!
Χρόνια πολλά Κυριακή μου!!!
Από την αρχή κόλλησα όταν έμαθα την ημερομηνία των γενεθλίων σου. Σημάδι , σκέφτηκα. Και σαν καλός ερμηνευτής των οιωνών δικαιώθηκα. Τα εφτά χρόνια πέρασαν και πάμε για ακόμη περισσότερα…
Ο χρόνος είναι χιόνι μόνο για μια στιγμή , σε σκεπάζει μόνο μια στιγμή. Αφήνει όμως τα σημάδια του. Αυτά λέει ο φίλος Σωκράτης (Μάλαμας) και δεν έχω λόγω να μην τον πιστεύω. Κάνε το χρόνο σύμμαχο , εραστή και φίλο. Μη φοβάσαι το χρόνο…

Χα χα χα ! Άντε να γεράσουμε παρέα…
Η γοητεία της ομορφιάς είναι το φως… το φως της αγάπης!
Με μια αγκαλιά συναισθήματα , σκέψεις , προσδοκίες , αναμνήσεις η ζωή προχωρά. Τα δώρα σου δεν χωράνε σε ένα απλό post…
Χρώματα! Ζητούνται χρώματα περιγραφής. Να προτείνω το κόκκινο και το κίτρινο; Αντιθέσεις που όμως είναι τόσο γλυκές. Η απόσταση μας σημάδεψε… Τόσα τηλεφώνημα , τόσα sms !!! Εποχές που είχαν τη γοητεία τους. Και σε κάθε στιγμή η Κυριακούλα παρούσα. Παρούσα στον αγώνα επιβίωσης της σχέσης. Τόση αντοχή. Μαραθώνιος. Δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Και για να δροσιστείς είχες τα δάκρυά σου… Άδικος ήμουν; Ίσως , αλλά… Πολλές εξηγήσεις! Ούτε τριγμός , ούτε λυγμός… Κομμάτι της φύσης μου; Και πάλι θα σου πω ίσως.
Ήμουνα λίγο «γουρούνι» , ε; Χα χα χα ( Και μη μου πεις «ευθυμήσαμε πάλι»)
Και το ταξίδι συνεχίζεται ανεξάρτητος καιρού. Στη θάλασσα του Καββαδία , στα ηλιοτρόπια της Ανδαλουσίας , σε όμορφους κόσμους που ακόμη δεν γνωρίσαμε…Διότι τα καλύτερα έρχονται!!!
Να σου εξομολογηθώ και κάτι: το ημερολόγιο το πέταξα! Δε με νοιάζει τη μέρα είναι. Δε θα ρωτήσω τι μέρα είναι.
Κάθε μέρα είναι Κυριακή!!!
Χρόνια πολλά Κυριακή μου!!!








Χρόνια πολλά ότι επιθυμείς..
ευχαριστώ για τις ευχές σου
[...] 2006 [...]
Χρόνια Πολλά Κυριακή μου , Χρόνια Πολλά και σε μένα. « Γ ρ η γ ό ρ η ς το είπε στο Ιανουαρίου 25, 2008 στο 12:05 πμ |